İnsanlar ırmaklar gibidir: Su hep aynıdır ama ırmak kimi yerde dar, kimi yerde daha geniş olur.Bir yerde ağır akar,bir yerde hızlı.Suyu bazen durudur,bazen bulanık.İşte insanlarda da böyledir.Her insan kendisinde bütün insancıl niteliklerin ya da kusurların özünü taşır.Ne var ki bazen bunlardan biri ya da ötekisi kendini gösterir.
Nehlyudov kendisine bir zamanlar en yakın, en sevgili dost olan bir insanın bu kısa konuşma ile birdenbire uzak bir hal aldığını sezmişti. Düşman demeye dili varmıyordu.
Duruşmalarda bundan böyle yer alamayacağımı da belirtmek isterim, dedi.
Her çeşit yargılamanın yalnız faydasız değil ahlaki yönden de etkisiz olduğunu düşünüyorum.
Uzun süredir görmediği bir yüzü ilk gördüğünde insana bu ayrılık sırasındaki dış değişikliklerin nasıl çarpıcı bir izlenim yaptığını,sonra yavaş yavaş eski tanıdık halde döndüğünü,zamanın yaptığı bu değişikliklerin sanki kaybolarak ruhun tek,eşsiz kişiliğinin gözler önünde kaldığını düşünüyordu.