AYŞE
@Aysnalla
Bursa
432 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Ara ara okumalarımda Jean_Louis in serisine yer veriyorum. Yazarın kalemini gerçekten çok sevdim. Kendi hayatını ufak ufak sıkmayacak gayet net anlatılar şeklinde sunulmakta bizlere.
Her insanın mükemmel hayatları olmadığı gibi bir çok zorluklar , ozlemler, mücadeleler bay Louis in başından da geçmiş ve bu özel anları bazen duygu yüklü, bazen acıklı ama en önemlisi bütün yaşanan olumsuzlukları kara mizaha dönüştürme becerisi mükemmel.
Okuduğum bu üçüncü kitabı ilk kitabında Louis in babasıyla arasında ki acıklı bağ beni çok etkilemiş ve yazar sayesinde acı acı gülümseyerek bitirmiştim.
Şimdi bu kitapta ise okuru ikiye bölecek bir unsur var. Louis bu kitapta özürlü iki evladını ve yasadigi zorluklari, hayal kırıklıklarını(saglikli cocuk bekleme), ozlemleri (normal ebeveynler gibi cocuklarının günden gune gelismelerini ve ebeveynleriyle yasami paylasimi )bizlere yine karamizah türünde anlatmakta. Bazı okurlar iki engelli temiz çocuğa bulunan ithamlar yüzünden kizacaktir kimimiz de kendimizi ebeveyn yerine koyup belki hayata bu taraftan bakmak biraz daha ebeveynin yükünü hafifletecektir diye düşünecektir.
Taktir okuyucuya kalmış...
Hiç mutlu olmamış, dünyaya sadece acı çekmek için ufak bir gezinti yapmaya gelmiş olan birinin ölümü korkunç bir şeydir. Bir gülümseyişinin anısını saklamak bile çok zor.
"Çocuklarınız şimdi kaç yaşındalar?"
Sanki umurunuzda.
Benim çocuklarımın yaşı yok. Mathieu'nün yaşı yok, Thomas da yüz yaşlarında olmalı.
Onlar iki küçük, kambur ihtiyar. Artık akılları yerinde değil ama hâlâ tatlı ve sevecenler.
Çocuklarım yaşlarını asla bilmediler. Thomas eski oyuncak bir ayıyı dişlemeye devam ediyor, ihtiyarladığını bilmiyor, ona kimse bunu söylemedi.
Küçüklerken, ayakkabılarını değiştirmek, her sene bir numara büyüğünü almak gerekiyordu. Ama
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kısacık olmasına rağmen derinden etkileyen bir eser. Son bölümde darmadağın oldum. Insanların sevdiklarinden yana yaşadığı acı kayıplar vardır ve insanda tıramva yaratır ve belki senelerce etkisini atamazsın uzerinden, Bomboş, anlamsız ve bolca yalnız hissettiğin sürece girersin ve artık yalnız ve büyümek zorunda kalip alırsın dünyanın yükünü omuzlarına, Artik bazı kelimeler çıkacaktır hayatından, yalnız olmadığını hissettiren sesleri ve kendini iyi hissettirecek sıcacık eli ve kucağı bulamıyacaksın, Bisey olduğunda arkamda deyip guvende hissettigin kişiler tek tek göçüp gidecek. Herşey daha buruk, daha zor, daha acı ve yarım kalacak. Işte bunlar ölüp gidenin ardında bıraktığı insanların duyguları. Annesini, babasını, kardeşini, eşini, evladını, en sevdiğini kaybedenin bu duyguları çok iyi bilirler. Peki ya göçüp gidenin o göç anında yaşadıklarını, neler hissettiklerini, neler gördüklerini, neler hissettiklerini bence bilemeyiz sadece haline, olanlara bakıp üzülürüz. Işte bu kitap tamda arafta olan kişinin yaşadıklarını bize aktarmakta, Ölümü nasıl beklediklerini, neler çektiklerini, nasıl düşündüklerini ve acının içinde kaydolmayı ve insanın artik ölümü kurtuluş olarak gördüklerini bizlere çok iyi anlatmakta. Bazı duyguları unutmayıp daha sık hatırlamak adına ölümü ve hayatı daha iyi anlamlandırabilmek adina ara ara okuyacağım bir kitap oldu. Gripinin şarkısında dediği gibi hayatı belki çok da şey yapmamak lazım...
Çok güzel bir kitap bitirdim dün. Bittiği için üzgünüm. İki kişiye ait bir günlük okuyoruz aynı tarihlerde yazılmış olan. Biri sevgisiz geçen bir çocukluğun ardından mutsuz ve anlamsız evliliğini bitirip yalnız bir hayat seçmiş olan avukat Ekmel beye ait diğer günlükse boşanmış abi sevgisiyle kendine bir dünya kurmuş hep kendini yalnız hissetmiş olan Derya ya ait. Kitabı ilginç ve güzel yapan olay ise kitabın sol tarafı ekmel beyin günlüğü (çift sayılı sayfalar) sağ taraf ise derya ya ait günlüğü (tek sayılı sayfalar) ait. Kitabi ister ilk önce sol tarafini bitirip sonra başa dönüp sağ tarafı okuyun (ki ben öyle yaptım) ister bir sayfa ileri bir sayfa geri yaparak (böyle biraz okuyucuyu zorluyor) okuyabilirsiniz. Peki kitaba ismini veren Suzan kim? Suzan; yaşanan bütün olumsuzluklara rağmen sevmekten vazgeçmeyip verilen sevgi kırıntısıyla yetinmeyi bilmiş sevdiğine kavuşamasa bile her daim saygı ve özlemle sevgisinden yanıp kül olmuş güzel bir yürek. Kitaba karakter olarak değil de sevgi abidesi olarak dahil edilmiş. Suzan en güzel anlatan kısım ise;
"insan gençliğini aşka vermezse; ne işe yarar?"
"Ama kaybeden sonunda siz olmuşsunuz. " "Kayıp mı? Kaç kişi böylesine sevebilmiştir dünyada?"
"Ama bir kucak korla kalan siz olmuşsunuz.
"iyi ya boş değildi kucağım.
"Ama yandiniz, kül oldunuz." "Ama vardım, kül bunun kanıtı."
Kısacası kitap da sosyolojik ve psikolojik müthiş gozlemler bulunmakta. Gerçekten de Ayfer Tunç bu işi mükemmel bir şekilde okuyucuya sunmuş. Bir zat duyguları kendiniz yaşamışcasına hissediyorsunuz. Kesinlikle tavsiyemdir. Kitapla kalın...
Azmin HikayesiEdebiyat
Merhabalar....
Ah martin! Zorlu süreçte azmini örnek aldığım kahraman oldun. Sen Ruth için hayatla mücadele ettin, ben de covidi atlatma mücadelesi veriyorum. Umarim sonlarimiz aynı olmaz :) . Ağrılar baş göstermeden kitap hakkında birkaç bir şeyler yazmak istedim. Kitabımı bu ay bitmesinden şüpheliydim neyse zor olsa da bitti. Neden zorla da olsa dedim çünkü kitabın ortalarında kopukluk yaşadım ve yarım bırakmayı dusunmedim değil. Kitapla ilgili tek eleştirim sanırım ortalarda gereksiz uzatılması hep aynı olaylarda tekrar tekrar donüp olayın ilerlememesi. Bazen acaba jack london da martin gibi kitabı yazarken kelime başina duşen ücreti hesap etti diye düşünmeden edemedim. Kitap genel olarak harika bir kitap toplumdaki sınıf farkına kafa tutan, istekle, azimle, çabayla imkansız diye bir şeyin kalmadığını okuyucuya oğreten bir hayat martin eden'in hayati.
Bir sevginin, aşkın insana neler yaptırabileceğini, paranin insana tek başına mutluluk sağlayıp sağlayamayacağını ve hayallerimize, amaçlarımıza ulaştığımızda gerçekten de tatmin olup huzuru yakalayabiliyor muyuz bunu en ince ayrıntısına kadar sorgulayabileceğimiz bir kitap. Yaşananlan sorgulayıp ders çikarmak için iyi bir rehber martin eden in hayati
Umarım hayallerimiz amaçlarimiz bizi mutlu olacağimiz yerlere gotürür.
Sadık Hidayet in eserlerini hangisini önce okumaya başlamam gerektiğini araştırmadan gelişi güzel şöyle bir sıralama ile okudum; Kör Baykuş, Diri Gömülen ve Hacı Ağa :)
Anladım ki çok tersten başlamışım.Kör Baykuş' u uygun bir ruh halinde olmadığım bir süreçte zorla da olsa eserden kopmayıp okumayı başarmıştım. O esere göre 'Hacı Ağa' yı okumak çok eğlenceliydi benim için.
Eserimiz; hicviye sanatının güzel örneklerindendir.1940 yılının İran ' ını anlatmaktadır. Hacı Ağa ; Ahlak ve din adı altında insanların duygularını sonuna kadar sömüren ve ahlak ve dini ticari amaçla kullanan ve bütün bunlara rağmen sayılıp sevilen biridir.Sanat ve bilim ile alakası olmayıp kendini bilgin sayan , kendini cömert gösterip cimri olan ve bütün derdi para olan bir karakterdir.Eser 1940 lı yılların İran 'ı dedik ama maalesef hem kişilik bakımından hem de siyasi bakımından günümüz Türkiye'sini de gözler önüne seriyor denilebilinir.Benim için eğlenceli bir okuma oldu. Okumayı düşünenlere tavsiye edilir. Sağlıkla kalın.
Keyifli okumalar...
