Bir başkasının onu nasıl sevebildiğini,sevmeye nasıl hakkı olduğunu bazen anlayamıyorum,çünkü onu yalnızca ben o kadar yürekten ve o kadar fazla seviyorum ki,ondan başka ne bir şey tanıyor,ne bir şey biliyorum;ondan başka da bir şeyim yok zaten!
“Neden,neden beni tedavi ettirdiniz? Bromür ilaçları,aylaklık,ılık banyolar,gözetim,her lokmada,her adımımda sefil bir korku… Tüm bunlar beni sonunda aptalın tekine çevirecek. Evet,delirdim,kendimi yüce biri sanıyordum,ama neşem yerindeydi,dinçtim hatta mutluydum. İlgi çekici şeyler yapan özgün biriydim. Şimdi daha düşünceli ve ağırbaşlı biriyim,ama ben böyle herkes gibiyim,sıradan biri oldum çıktım,yaşamaktan bile sıkıldım… Ah,nasıl bana bu kadar acımasız davrandınız! Halüsinasyon görüyordum,ama bunun kime zararı vardı? Soruyorum size,kime zararı vardı?”