Ne zaman bir şey yapmaya kalksam zihnim başka bir şey yapmak istemeye başlıyor. Ben belli bir programı, en azından başkalarının programlarını, takip etmem çünkü bu tarz bir insan değilim. Programlar, başkaları içindir. Neden yüzmeye her akşamüstü dörtte gitmek zorunda olayım? Neden güncel olaylar dersi saat onda? Neden anahtarları her defasında kapının yanındaki o kutuya koymam gerekiyor? Her gün aynı saatte yemeye mecbur muyum? Bu bana göre değil. Gerçek Rick Evans gelişine yaşamayı tercih eder."
Ortodontiya oxuyarkən ağlıma bəzi fikirlər gəldi.
Balaca yaşlarımızdan niyə bizə həmişə ən yaxşısın,ən yüksəyin istəməyimizi öyrədiblər amma bizi xoşbəxt edəni seçməyi öyrətməyiblər? Bir insanın sadəcə xoşbəxt olmaq istəməsi normal deyil mi?Kim deyir ki,bir işin ən yüksək mərhələsinə çatanda xoşbəxt olurlar?
Bu düşüncəyə görə ölkədə nə qədər gənc hələ nə istədiyini bilmədən,"bundan yuxarı yoxdu" düşüncəsiylə həyatlarına istiqamət verir.
Özümü sevirəm.Qısa kipriklərim altındakı baxışlarımı,daim yaratmağa həvəsli əllərimi,gah uzun gah qısa olan saçlarımı sevirəm.Anlıq gələn fikirlərimi,bir yerdən digər yerə uzanan xəyallarımı sevirəm.Bəzən həssas,qırılqan olan ruhumuda sevirəm.Çünki o ruh özündə çox şeyi birləşdirir.Günahsız körpələri,heyvanları görəndə dolan gözlərimi,bir musiqi notuyla,bir qoxu molekuluyla keçmişə gedə bilməyimi sevirəm.Fərqlilik axtarışlarımı sevirəm.Bir sözlə məni mən edən bütün ünsurları sevirəm
Niyə özümüzü gözəl hesab etmirik? Niyə gözəl olmaq üçün qüsursuz burun,böyük dodaq,süni qaş,bədən şəkilləndirmə və s. edirlər? Niyə qadınları uşaqlıqdan şüuraltımıza yeridilən çizgi filmlərdəki standart gözəllik anlayışına itələyirlər?
Bəzən ayılıb dünyaya baxmalıyıq və o zaman görərik ki,bunların hamısı maddi qazanc üçün edilmiş sistemli oyunlardan sadəcə biridir