Aytunç Canlay
@Aytunc10
Hayal kırıklığına uğramadığım tek yer; kendi içim. Tıpkı, Selim Işık gibi!
Tarih öğretmeni & Sigortacı
Lisans
Aydın Kuşadası
57 okur puanıAğustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitap aslında çok doğru sorularla, karşıtlarını çok ikna edici yanıtlarla bezeli. Müellifinin kimi konularda gösterdiği açmaz tavırlar kesinlikle kitabı okumakta bir önyargı oluşturmamalı. Kur'an'ın ilk nüshaları ile ilgili çalışmalar -ki Tayyar Altıkulaç bu konuda sıkı takip edilmeli- gerçekten ikna ediciydi. Bunun dışında kaynak ve penah, Kur'an olunca, müellifin karşıtlara meydan okumasının yarattığı özgüveni kesinlikle anlayabiliyorsunuz. Aklında sorular bulunan, aklı bulanmış yahut bulandırılmış kim varsa, kitaba bir şans vermeli. Bulacağınız yanıtlar, depreşen kalbinizi yatıştıracaktır.
Reklam
Yapılan haksızlıkları bile Allah'a şikayet etmediğim için böyle sahipsizim işte. Sana ulaştığım zamana kadar bütün iç azabını bana göğüsleteceksin, biliyorum. Her yeni güne "mahrum" olarak uyanmayı da göğüslemedim mi zaten? Elbette sana ulaşacağım. O güne kadar mahrumum, kabul. Bakacak, görecek, duyacak, başımı önce göğe kaldıracak, sonra ıstırapla yere eğeceğim. Bu, sana kavuştuğum güne dek böyle sürecek. Ben dünya hayatını böylece ardıma atıyorum. Umarım karşına geldiğimde mahrum bırakıldığım ne varsa bana vereceksin. Ben, senden başkasına güvenmemeyi çoktan öğrendim, Allah'ım.
"...Bir müddet daha düşününce, dünyada da hiçbir yere bağlı olmadığını hissetti ve içten içe bu kadar yabancı olduğu bu hayatta kendisini birçok kayıtların kuşatmasına, ondan istediği gibi hareket imkanlarını almasına müthiş içerledi."
Sayfa 209 - Yapmak, alışmak istemediğin bir şeye alışmak, onu yapmak zorunda kalınca o kuşatılmışlığı o kadar iyi anlıyorsunuz ki... Bu cümleyi okuyunca ifşa olduğunu hissettim içimin.·Kitabı okudu
Bilhassa son kısımlarında öfke ve merak uyandıran Sabahattin Ali romanı. Muazzez'in o işret alemlerine meze olmaya başladığı, kucaklarda gezip mıncıklandığı kısımlarda kan beynime sıçradı. Yusuf'un bir an önce intikam almasını o kadar uzun zaman bekledim ki, Yusuf'un hareketsiz ve durgun kaldığı her sayfayı öfkeyle çevirdim. Şakir'in, Şahende'nin, sarı dişli kaymakamın ve Muazzez'i mıncırıp duran jandarmanın gebermesiyle içim çok az da olsa soğudu. Yaptığım bütün tahlilleri, Anadolu yaşayışını, Yusuf'un küçüklüğünü, ilk gençliğini unutturdu bana o sahneler. Sabahattin Ali'nin zaten bu hisleri geçirmede ne mahir olduğunu bilmeyen var mı?
Reklam