"Kadınlar cephe ve cephe gerisinde ellerinden geleni fazlasıyla yaptılar. Her biri yaklaşık 25 kilogramlık top mermilerini cepheye taşıyarak büyük kurtuluşa destek oldu. Karamürsel-Ankara arasındaki yollar gece gündüz, mermi taşıyan kadınlarla doluydu. Öyle ki kağnı arabaları, öküzü ölmüş ve onun yerine kendisini öküze eş koşup kagnıyı çeken kadın kafileleriyle doluydu."
"Vefa borcumuzun olduğu bu muhteşem kadınlar... Her biri başka memleketten, köydendi belki ama ortak tek bir yanları vardı. Vatan birbirinden başka yerlerde bambaşka umutları, hayatları olan kadınları birleştiriyordu."
"Gölgemden korktum. Yanlış yaparım diye kağıtlardan korktum. Evraklarda adım geçer diye kimliğimden korktum. Ederimden fazlası olurum diye terazilerden korktum. Üstümü çizebilecekleri kalemlerden korktum. Arkamdan konuşulan kelamlardan korktum. Kendimden korktum. Korkularıma sarıldım. O kadar sıkı sarıldım ki görülmeyecek zannettim. Ben sıktıkça kaybolacağına inandım. Onların görmek istediği birini yaşadım. Neticede başkası oldum."