Ayşe
@Ayyssee
Şu anda okuduğu kitap
Bazı eski alışkanlıkları, unuttuğu hareketler, yokluyordu onu. Kitapçı vitrinlerinin önünde biraz fazla kalıyordu, duraklara en kısa yoldan çıkmıyordu; duraktaki insanlardan daha hesaplı davranıp dolmuşa önce o binmiyordu; bu beceriklilik, kendisini üstün saymasında oldukça önemli bir noktaydı oysa. Hafızasında da bazı boşluklar oluyordu: kendini birdenbire, elinde anahtarla kapının önünde buluyordu.
Reklam
İnsan bunları neden görür? Daha doğrusu neden bunlara takılır aklı? Basit: demek yürümeyen birşeyler var. Evet, ama yürümeyen şey nerede? Eşyada mı? Yoksa....
Bir cümle kaldı yalnız aklında: "Güzel bir gün ve ben yaşıyorum."
Hayat, düşünceleri tutan bir hapishanedir.
Denizin med ve cezri var, ayın yarımlığı tamlığı var, zamanın yazı ve kışı var, ama hakikat dönüşmez, yok olmaz, değişmez, niçin hakikatin yüzünü çirkinleştirmeye çalışıyorsunuz?
Sayfa 75
Reklam