İnanılmaz bir hikaye... Bir kitap okuyup binlerce acıyı yüreğinde hissetmek nasıl mümkün olabiliyor? Yaşama tutunmak, zindandan kurtulmak, ışığın o kör edici yokluğundan kurtulmak ve yeniden doğmak nasıl tasvir edilebilir? Kelimeler bu kadar çok anlamı nasıl karşılayabilir inanamıyor insan...
Elbette iki darbeyle sarsılmış bir adam, asileri unutmazdı. O da nesi, "asi" mi dedim? Bütün bir halkı isyan ettiren genel yozlaşmadan midesi bulanan herhangi bir Fas yurttaşından daha "asi" değildim.
Eğer çıkarılması gereken bir ders varsa onu çıkaramadık. Şimdi düşünüyorum da zemine duyulan güveni kaybetmek iyi bir şey, her şeyin bir anda tepetaklak olabileceğini bilmek şart. Ama biz bütün olan bitenin ardından öylece her zamanki hayatımıza geri döndük