AçelyA.
@Azaleen
Öğretmen
Terra incognita
İstanbul
142 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
İnsana tek gereken şey şimdiden bildiği bir şeyden göstermek istediği şeye kadar uzanan bir mantık zinciri. Zincirin her halkası o kadar yalın olacak ki bunu duyan her kim olursa olsun doğru olduğundan kuşku duymayacak.
Herkesin içinde bazen gitmek istediği bazen gitmeye mecbur kaldığı bir taş binası var. Soğuk, karanlık, korkunç çığlıklarımızın yankılandığı.Tüm kitap boyunca taş binanın yörüngesinde dönüp duruyoruz, bir kara delik nidasıyla içine, en derine çekmeye çalışıyor. Zihinin içinde yankılanan, peşi sıra gelen anlamsız cümlelerin, bir yaraya nasıl dokunduğunu soyut bir şekilde hissedebiliyorsunuz.
Sanki o taş binada tüm acı çekenlerin gözyaşları, çığlıkları bir araya gelerek ‘hayat’ın elini kolunu bacağını oluşturuyordu. Frankenstein gibi. Kuytu köşelerden ‘H’ ‘A’ ‘Y’ ’T’ yi toplayarak bu sözcüğe anlam nefes katmaya çalışıyorlardı. Final bölümünde sürünerek binadan çıkan ‘şeyler’ keşkelerle yetiniyordu.
Bir öykü kitabı ama öykü olarak söyleyebileceğim bir kaç başlık var. Onun dışında kalanlar beşinci kata ulaşmaya çalışan A. , bir meleğin meçhul sonu ve karanlıkta karşımıza çıkan sabah ziyaretçisi.
Aslı Erdoğanın okuduğum, okurken zorlandığım, yaratıcılığını bizim sesimize büründürdüğü bir eser.
— Gözlerini bende bıraktı, bir mucize gibi bakabileyim diye hayata..
.
.
.
— Gözlerini bende bıraktı. Bırakacak başka kimsesi olmadığı için.
