Azel Funda Yanık
@Azell
Bir küçük Azel
Türkçe öğretmeni
Lisans
Antalya
46 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Reklam
Bakın ben aşkın ne olduğunu bilmesem de sayesinde çok yükseklere atlanabileceğini, daha uzun mesafeler yüzülebileceğini, kişiyi görünür kıldığını biliyorum. Bunu ineklerin sık sık aşık olmasından biliyorum.
Tanrı’yı sevip sevmediğimden artık kuşkulanmaya başlıyorum. İnsanın inancını iki şekilde kaybedebileceğini keşfettim: Bazı insanlar kendilerini bulduklarında kaybediyorlar Tanrı’yı, bazılarıysa kendilerini kaybettiklerinde Tanrı’yı da kaybediyorlar.
Taş ve Gölge masal gibiydi, okurken zaman su gibi aktı . Farkli karakterler, farklı hayatlar ve hikayeler , farklı coğrafyalar ve hepsinin birbirine bağlanması harikaydı. En etkilendiğim kısımlar ise kimsesiz Avdo' nun herşeyi Elif 'e kavuşma özlemi, ona kavuşmayı beklemesi ve kendini arayan yedi isimli askerin kendi sırrını çözmeye calismasi, kim olduğunu aramasiydi.
İçimde SaklıEdebiyat
Parçalanmış, darmadağın olmuş bir ailenin himayesini okuduk. Hikaye aslında babanın ölümü ve miras meselesiyle başlıyor. Miras meselesinden çok daha derin bir konu aslında. Oldukça şaşırıyorsunuz. Aile içi tramvaylara ve iç hesaplaşmalara şahitlik ediyorsunuz. Tabii hesaplaşan, hesaplaşması gereken kim noktasında insan durup düşünüyor. Romanda Bergjlot’un aslında sessiz çığlıklarını duyuyorsunuz ve bunu maalesef sadece okuyucu duyuyor; anne duymuyor, kardeşler duymuyor, baba zaten… İlk Norveç edebiyatı okumamdı ve sevdiğimi söyleyebilirim. Rahat, akıcı bir dili olan, okuması yormayan bir roman
Reklam