3.kez başlayıp ilk kez bitirebildiğim, böyle yaparak haksızlık ettiğimi yeni anladığım inci gibi bir kitap...
İlk başladığımda daha küçüktüm, anlamamıştım kitabı. Her kitap her yaşta okunmuyormuş anlamış oldum. Bunu yazdım çünkü eğer siz de bu şekilde bir ön yargı içindeyseniz hepsini kenara bırakıp okumaya sıfırdan başlamalısınız diyebilirim. Çok fazla akıcı değil ama Türk edebiyatında bulunmasından gerçekten gurur duyuracak analizler ve cümleler var. Okurken Oğuz Atay'ın bilgi birikimi karşısında ayrı ezildim... Psikolojik tahliller, olayların kişilerin iç dünyasına yansıması gibi temeller üzerindeydi kitap. Kendine güveni olan ve kitaba ihanet etmeyecek kişiler mutlaka okumalı diyebilirim.
İnsanların yalan söylemesi için bir gerekçe görmediğinden, onlara inanmakta güçlük çekmiyordu. İnsanlara inanmadan onlarla birlikte olmanın mümkün olmadığını sanıyordu. İnsanlara inanmadığı zaman onlardan kaçıyordu. Söylenenlere inanmadığı zaman, inanır görünmenin insanlara ihanet etmek olduğunu düşünüyordu ve bu ihanetinin anlaşılmaması için, ortalıkta görünmemeyi tercih ediyordu.