Azra
@Azraerkilic
145 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·128 syf.··
Beğendi
·2023 18. kitabı
·19 günde okudu
·Okunma: 02 Eylül 2023 12:53
Kitabı çok merak ederek almıştım iyi ki almışım ve okumuşum.
Kitabın yazarı 
Osamu Dazai gerçek adıyla Suçi Tsuşima aynı zamanda, kendisi ülkesinde hem yazdığı kitaplarla hem de özel hayatıyla oldukça ünlü olmuş yazarlardan birisidir. Yazarın intihar etmeden önce yazdığı bir kitaptır ve yazar hayatı boyunca birçok intihar girişiminde bulunmuş en sonunda sevgilisiyle nehire atlayarak intihar etmiştir. Bu intihar girişimleri sık sık kitapta da baş karakterin denediğini görüyoruz hatta bir bölümde aynı şekilde nehire atlayıp intihar etmek istediğinden bahsediyor. Kitap ne kadar otobiyografik olarak geçmese de yazarın kendi yaşantısından izleri sık sık görüyoruz.
Eser bu cümleyle başlıyor "Utanç dolu bir hayat yaşadım"
Kitabın karakteri yozo kendisini topluma ait hissetmeyen ve varoluşsal sıkıntılar çeken bir kişi olarak karşımıza çıkıyor. İnsanlarla yaşayamıyor onları anlayamıyor ama onlardan da kopamadığını görüyoruz karakterin. Bunu yaşamayan yok mu?
Kitapta belirli bir olay ya da varılmak istenilen bir sonuç yok en hoşuma giden kısım da bu oldu olaylar ve yaşananlar çok düz ve ayrıntısına girilmeden anlatılmış bu şekilde hiç bunaltmıyor ve sadece yaşanan olaylara kafa yorarak neden diye düşünme fırsatımız bolca oluyor. Evet birçok kişiye anlamsız, karanlık ve saçma bir hikaye olarak gelebilir fakat içerisinde Toplum birey ikilisine çok değinilmiş bu da farklı ve güzel bir bakış açısı sunuyor.
Sık sık kendimle bağdaştırdığım yerler oldu sonuçta hepimizin karanlık bir dönemi sık sık oluyor bu yüzden bitirdiğimde bir üzüntüye kapıldım. Çünkü bazılarımız karanlığı aşabiliyorken ya da aşmaktan çok kabullenmek de desek olabilir bazılarımız ise asla kurtulamıyor.
İnsan yaşamının trajik kaderi.
Osamu Dazai gerçek adıyla Suçi Tsuşima aynı zamanda, kendisi ülkesinde hem yazdığı kitaplarla hem de özel hayatıyla oldukça ünlü olmuş yazarlardan birisidir. Yazarın intihar etmeden önce yazdığı bir kitaptır ve yazar hayatı boyunca birçok intihar girişiminde bulunmuş en sonunda sevgilisiyle nehire atlayarak intihar etmiştir. Bu intihar girişimleri sık sık kitapta da baş karakterin denediğini görüyoruz hatta bir bölümde aynı şekilde nehire atlayıp intihar etmek istediğinden bahsediyor. Kitap ne kadar otobiyografik olarak geçmese de yazarın kendi yaşantısından izleri sık sık görüyoruz.
Eser bu cümleyle başlıyor "Utanç dolu bir hayat yaşadım"
Kitabın karakteri yozo kendisini topluma ait hissetmeyen ve varoluşsal sıkıntılar çeken bir kişi olarak karşımıza çıkıyor. İnsanlarla yaşayamıyor onları anlayamıyor ama onlardan da kopamadığını görüyoruz karakterin. Bunu yaşamayan yok mu?
Kitapta belirli bir olay ya da varılmak istenilen bir sonuç yok en hoşuma giden kısım da bu oldu olaylar ve yaşananlar çok düz ve ayrıntısına girilmeden anlatılmış bu şekilde hiç bunaltmıyor ve sadece yaşanan olaylara kafa yorarak neden diye düşünme fırsatımız bolca oluyor. Evet birçok kişiye anlamsız, karanlık ve saçma bir hikaye olarak gelebilir fakat içerisinde Toplum birey ikilisine çok değinilmiş bu da farklı ve güzel bir bakış açısı sunuyor.
Sık sık kendimle bağdaştırdığım yerler oldu sonuçta hepimizin karanlık bir dönemi sık sık oluyor bu yüzden bitirdiğimde bir üzüntüye kapıldım. Çünkü bazılarımız karanlığı aşabiliyorken ya da aşmaktan çok kabullenmek de desek olabilir bazılarımız ise asla kurtulamıyor.
İnsan yaşamının trajik kaderi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ömer Hayyam Doğu edebiyatının rubai türünün kurcusudur. Ben de bir merak okumaya başladım fakat pek beğenemedim. Kitap kısa kısa dörtlüklerden oluşuyor. İçeriğinde şarap, aşk, din, hayatın zevklerinden sık sık bahsediyor. Şiirlerindeki hayata, insanlara dair bakış açısı ve bu dünyanın geçiciliğine değinmesi hoşuma gitti fakat ahiret hayatının önemsiz olduğunu bu yüzden şu an yaşadığımız hayatı sadece zevklerimiz uğruna, hiçbir şeyi kafaya takmadan yaşamamız gerektiğine vurgulaması hoşuma gitmedi.
Eğer merak ediyorsanız şans verebilirsiniz.
Zülfü Livaneli’nin kitapta anlattıklarıyla değil, kitabı okuduğunuz için huzursuzluk yaşatmayı başardığı eseridir. Kitap ne kadar kısa olsa da anlattıklarının anlamı büyük ve etkileyici.
