Benim en sevdiğim edebi tür öyküdür. Ne zaman üzülsem açarım bir öykü okurum. Bazı öyküler, romanlar defalarca okunur, her yeni okuyuşunuzda başka bir ayrıntıyı fark edersiniz, herhangi bir cümleyi başka bir şekilde anlarsınız, başka bir hatıra gelir aklınıza, birini anımsarsınız kısaca bana göre bazı öyküler, romanlar bitmeyen anlatılırdır, defalarca okunası anlatılar... Melisa Kesmez bu konuda işini çok iyi bilenlerden. Büyük bir zevkle okuttu kendini. 10 öykü var kitabın içerisinde hepsi birbirinden güzel. “Öykü yükte hafif, pahada ağırdır.” Bu öykülerde öyle. Hepimizin kendinden parçalar, yaralar, anılar bulabileceği derin öyküler. Hiçbir şey kaybetmezsiniz, geç kalmayın.
“Bir başkasına bağlı yaşamak yürekler acısı ve belalı bir şeydir. Kendimiz -ki en iyi, en emin sığınağımız odur-, kendimiz bile güvenilir değiliz yeterince. Kendimi hem yürekçe, asıl iş yürekli olmakta çünkü, hem varlıkça öyle hazırlıyorum ki, başka her şeyimi yitirdiğim zaman kendimle yetinmesini bileyim.”