Gençliğimi en çok da kim bilir ne kitaplar okuyacağım tutkusu heyecanlandırıyor. Her bitirdiğim kitaptan sonra yazara teşekkür amaçlı sadece kitabı öpmek gelir. En çok üzen ise çoğu insanın bu büyüden habersiz olması.
Bana bunları dedirttiniz için ne kadar teşekkür etsem azdır. En içten kalbimle inanıyorum ki HAYATIMDA okuduğum en iyi kitaptı .Bu kitabın elime nasıl geçtiğine inanamıyorum. Allah 'ın bu kitabı karşıma çıkardığına inanabilirim ama. Söyleyecek gerçekten çok şeyim var gerçekten düşüncelerimden doğan .
ARTIK ,
ölümden korkmuyorum , hatta ölümün bizim asıl hayatımızin başlangıci olduğunu anladım
Sokrates sen gerçekten bir bilgesin . Belki çok yanlış düşünebilirim ama tıpkı bir peygamber gibiydi diyebilirim. Söyledikleri gününüz yaşamı ve dogeuları ile o kadar uyuşuyor ki ... Şu anda bana çok farklı bir bakış açısı kazandırdığın için kalbimden sevgiler besliyorum size büyük düşünür .
Anton çehov durum hikayeciliginin yazarıdır. Gözlemliyor insanları insanların yuzlerini ve o yuzdeki duygunun sesini duyuyor.Nesnelerle konuşuyor. Ben de piskolog olacağım inşallah belki de bu yüzden kitaptan daha doğrusu Anton çehov dan etkilendim.?
Açlıkta ,toklukta ,savaşta yapılan bakrışlarda hep bu kara topraktandır.
Karnın yardım kazmayınan belinen
Yüzün yırttım tırnağınan elinen
Yine beni karşıladı gülünen
Benim sâdık yârim kara topraktır.
Okurken çocukluğum köyüm aklıma geldi de ne duygulandım. Hele o köy terimleri daha da tuhaf hissettirdi.(harman, tırmık ...) Sonra kendimi yine bu beton yuvalarında buldum .