Bergson'un söylediği gibi, geçmiş bilinçaltıysa ve bilinçaltı da etkimeyen şeyse, bu geçmiş, şimdiki bilincimizin örgüsünün içine nasıl sızabilir? Kendine özgü bir kuvveti mi vardır? Ama o takdirde bu kuvvet şimdi vardır, çünkü şimdiki zaman üzerinde etkir. Bu kuvvet geçmiş olarak geçmişten nasıl yayılır?
Varlığın kendi imkanı o varlığın dışındadır, onun varlik şansını ölçen saf bakışın içindedir; imkan bize varlıktan önce pekala verilebilir ama bize verilir ve hiçbir biçimde bu varlığın imkanı değildir; halının üzerinde yuvarlanan misket doğudaki bir kıvrım yüzünden yolundan sapması misketin imkanlarına ait bir şey değildir; sapma imkanı halıya ait bir de değildir, bu imkan ancak tanık tarafından dışsal münasebet olarak sentetik bir biçimde kurulabilir.
Genelde, bir ayrılmayı ifade eden şey, uzam içindeki bir mesafedir, bir zaman dilimidir, psikolojik bir çatışma ya da sadece aynı anda, aynı yerdeki iki mevcudiyetin bireyselliğidir, kısacası nitelenmiş bir gerçekliktir.