Özelde Gılgamış'ta, genelde bütün hikmet literatüründe herhangi bir sır bilgisi yoktur. İnsanlara hayatın anlamını, felaket gibi görünen şeylerin bazen hayra delalet ettiğini ve ahlaki kuralları öğreten hikmet literatürüne gizemli hüviyetini kazandıran şey daha çok bu metinleri oluşturan grupların kendi güç tekellerini koruma arzusudur.
Ritüeller yaşamı istikrarlı hale getirirler.
Ritüelleşmiş pratikler sadece başka insanlara değil,
şeylere de güzel davranmamızı, onlarla titreşime girmemizi sağlamaktadır:
"Papazlar şeylere güzel davranmayı Kudas ayininin yardımıyla öğrenirler. Ayaklı kupanın ve okunmuş ekmeğin yumuşak bir biçimde tutulması, haznenin usul usul silinmesi, kitap sayfalarının çevrilmesi ve şeylere güzel davranmanın neticesi yüreği kanatlandıran bir sevinçtir."
Din sözcüğünün kökeninde relegere olması ve bunun dikkat etmek anlamına gelmesi bir tesadüf değildir. Her dini pratik bir dikkat egzersizidir. Tapınak bir derin dikkat mekanıdır. Dikkat, Malebranche'a göre ruhun doğal duasıdır. Günümüzde ruh dua etmiyor.