Senin yaşındayken...
Yalnızca tek bir tür insan varsa o zaman neden hiç geçinemiyorlar, hepsi birbirine benziyorsa niçin özel bir çaba harcayarak birbirlerini aşağılıyorlar,
Galiba bir şeyleri anlamaya başlıyorum.
Dışarı çıkmak istemediği için insanlar içeride kalıyor...
Her şey göründüğü kadar basit değildir.
İnsan ruhu yavandır ve çoğu kez toprak altındaki en basit bir solucan bile kendine bakmayı, bizden daha iyi bilir
Bu dünyada İnsanın aklını çelecek çok şey var.
ufak şeylerin çekiciliğinden söz ediyorum.
hani şu insana baştan çıkaran şeylerden.
Arada bir kapılıp gitmemek için kör olmak gerek.
Ne olduğu önemli değil rastgele bir şey.
onu özel bir şey haline getirebilirsin.
...
Aslında insan ruhunun asilliği ve basitliği ne güzel de ayrıştırılmiş.
Hiçbir kıymeti olmayan önemsiz bir maddeyi/ kişiyi göklere çıkarmak, kendi elleriyle oluşturdukları putlara inanan ilkel zamanlar gibi...
Son zamanda elime aldığım en güzel kitap...
Bir köpeğin gözünden insanoğlunun akıl almaz yaratılışı, duygusu, bencilliği, sadakati...
Bir yaşantının içinde Olacabilek her şey...
İnsana kendini, çevresini, ilişkilerini bazen eğlenceli bazen hüzünlü araya ironi katarak akıcı bir şekilde ele almış.
İnsan hayatında hiç bir zaman son bulmayan dairesel bir döngü ile ele alınan:
UMUT,
ARAYIŞ,
KORKU...
Keyifle...
TimbuktuPaul Auster · Can Yayınları · 2024850 okunma