Kiesewetterin mantık kitabındaki " Gaius insandır, insanlar ölümlüdür , , o zaman Gaius da ölümlüdür " şeklindeki tasim örneği ona ömrü boyunca doğru gelmişti , ama hep Gaius bağlamında; kendisiyle hiç ilintisi olmadan.
Bu ölüm, geride kalanlarda bir yandan memuriyetle ilgili olası yükselme, yer değiştirme hesaplarına yol açarken , bir yandan da ölenin yakın bir dost olduğu durumlarda hemen hep olduğu gibi "o ölen ben değilim" duygusundan kaynaklanan bir sevinç de yaratmıştı .