Bahar Emiroğlu
@Bahar54
Bu dünya bir kuyu, havasız çömlek;
Daralıyorum!
Kelime, manayı boğan bir gömlek!
Paralıyorum!
Allah ismi varken lügat ne demek!
Karalıyorum!
Kapımı, buyursun diye o Melek;
Aralıyorum!
Sayfa 133
Reklam
Avrupalıların en çok dikkatini çeken ise, tutsakların hapsedildiği adadaki bütün ağaçların “insan boyunun yetişebileceği seviyedeki” kabuklarının kemirildiğiydi. Bir ormanın insan boyunun yetişebileceği seviyede yolunmuş olması, bu kabukları yemiş olanların açlık seviyesini hiçbir söze gerek bırakmadan gözler önüne sermekteydi.
Pazarcık yakınlarındaki tepelerde bir Alman tren yolu memuru 400 kadın, erkek ve çocuğun soğuktan donmuş vücutlarının yığılı olduğu tepecikte, tek başına sağ kalmış küçük bir kız çocuğu buldu. Konsoloslar devamlı olarak, aralarında kadın ve çocukların da bulunduğu çıplak mülteci kümelerinden söz ediyorlardı.
İngrid Bergman'a sormuşlar ;
Gidişat çok kötü, dünya nasıl kurtulacak?"
“Utanç” demiş Bergman, dünyayı bir tek
utanan insanlar kurtarabilir.
Çünkü utanmak "kibir" denilen en büyük günahın panzehiridir.
Yalanın, iftiranın, hırsızlığın, pişkinliğin, arsızlığın önündeki en büyük engeldir.
Başını öne eğebilen, yüzü kızaran, özür dileyebilen insanları görmeye ihtiyacımız var...
Reklam