“Kitleler daima yalnizca iktidara tapinir. Simdi iktidar her seye hâkim, onlar da iktidara tapiniyor, bizden nefret ediyorlar; yarin biz iktidar olacagiz, o zaman da bize tapinacaklar…”
Ancak bir insan için iyi ya da akilli, bir digeri için kötü ve aptal dememiz dogru olmaz. Oysa biz daima insanlari bu sekilde ayiririz. Bu da yanlistir. Insanlar irmak gibidir. Su hepsinde, her yerde aynidir, ancak irmak kâh dar, kâh hizli, kâh genis, kâh sessiz, kâh temiz, kâh bulanik, kâh sicaktir. Insanlar da aynidir. Her insan içinde, insanoglunun tüm özelliklerinin belirtilerini tasir ve bazen bazilarini bazen digerlerini gösterir ve tamamen kendisi olarak kaldigi halde, sik sik hiç de kendisine benzemeyen biri olur. Bazi insanlarda bu degisiklikler özellikle çok keskindir.
"Gelmiş geçmiş en iyi günlerdi, gelmiş geçmiş en kötü günlerdi; hem bilgelik çağıydı hem ahmaklık; hem inancın devriydi hem şüpheciliğin; hem aydınlık hem karanlık bir mevsimdi; umudun baharı, umutsuzluğun kışıydı; hem her şeyimiz vardı hem hiçbir şeyimiz yoktu... "