Ben, Helios'un kizi, Aiaie Cadisi Kirke . Hayatim boyunca trajedinin beni bulmasini bekledim. Bulacağindan hiç kuşkum yoktu çünkü başkalarinin hak ettiğimi düşündüğünden daha fazla arzum, isyanim ve gücüm vardi. Yildirimlari üstüne çekecek şeylerdi bunlar. Ve bir gün, artik bu dünyaya dayanamayacağim diye düşündüm. Bunun üzerine denizin derinliklerindeki kadim bir Tanri seslendi: Öyleyse çocuğum, başka bir dünya yap.
Babam hakliydi. O kitap beni bir çift ayakkabinin götüremeyeceği kadar uzaklara götürdü. Büyülü dağin kapağini ilk açma anini hatirlayinca Auschwitz'de Oturduğu ranza kenarında gülümsedi. Bir kitaba başlamak, seni seyahate götürecek olan trene binmek gibiydi.