Bahar Bəxtiyarqızı - ‘Əslində mən kiməm?’
Hər kəsə salam. Bu gün sizə 2025-ci ildə, demək olar heç kim oxumamışdan öncə oxuduğum, amma o gündən bəri vaxt tapıb təhlilini paylaşa bilmədiyim bir kitab haqqında danışacam. Niyə bu qədər vaxt apardı? Çünki kitab haqqında o qədər çox fikrim var idi ki, onları yığıb-yığışdırıb, normal bir mətn halına gətirmək həqiqətən çətin idi. Bəlkə də, bu günə qədər yazdığım ən uzun təhlillə qarşınızdayam.
Əgər vaxtınız varsa, kitab haqqındakı düşüncələrimi səbirlə oxuyun. Oxumağa başlamazdan öncə onu da nəzərə alın ki, mən indiyə qədər heç bir kitab haqqında bu qədər geniş danışmamışam. Oxuyan və oxumayan hər kəsə təşəkkür edirəm, yazıçıya isə belə bir əsər ortaya qoyduğu üçün minnətdaram. Uğurlarınız bol olsun Bahar Bəxtiyarqızı
Kitabın mövzusu haqqında çox qısaca deyim - Rüstəm adlı bir bəyin keçmişdə yaşadığı bir hadisənin necə ağır bir travmaya çevrilməsi və onun bu gününə, gələcəyinə necə təsir etməsindən bəhs olunur.
Yazıçının məkanları və obrazları canlandırmaq qabiliyyətinə söz ola bilməz. Məkandakı hər şeyi - əşyalardan tutmuş, havanın temperaturuna qədər hər bir xırdalığı elə təbii təsvir edib ki, oxucu istər-istəməz özünü kitabın içində, həmin məkanda hiss edir. Bu da onun nə qədər güclü söz bazası olduğunu göstərir. Oxuduqca hər şey gözümün qabağında elə canlanırdı ki, sanki kitab oxumurdum, oturub bir filmə baxırdım.
Obrazların həyatı və yaşadıqları o qədər təsirlidir ki, onların xoşbəxtliyi üzümdə təbəssüm yaradır, bədbəxtlikləri isə məni həqiqətən məyus edir. Xüsusilə kitabın ortalarından sonra başlayan o gərginlik adamı tam içinə çəkir; yazıçı obrazların keçirdiyi qorxunu və həyəcanı sənə elə ötürür ki, sanki o hissləri sadəcə oxumursan, onlarla bərabər yaşayırsan.
Onu da deyim ki, əgər bir yazıçı kitabinda elə kitabların
Hər vaxtınız xeyir, Kitabsevərlər.
Həyat aynanın qarşısına keçib özünlə söhbət etməyə bənzəmir. Etmisinizmi? Siz gözlərinizin içinə baxıb, özünüzə nəisə demisinizmi? Etdiklərinizin hesabatını vermək, vicdanınızı sorğulamaq... Qəribə gəlir bəlkə. Amma mümkündür. Gözlərimin ən dərinliyindən özümü çağırıb ona, "Sən dəyərlisən!" dediyim də olub, dərin-dərin, nifrət hiss ilə baxdığım da olub. Bu yazdıqlarımın kitabla nə əlaqəsi var? Kitaba olan baxışım, haqqında düşündüklərim varikən, bərabər kitabı oxuyub müzakirə etdiyim kitabdaşım, kitabı bambaşka bir bucaqdan şərh etdiyi an, yuxarıda yazdıqlarımı düşündürtdü mənə. Necə asandır mühakimə etmək. Yaşamadan, bilmədən, həyatda bir çox çətinlikdən yara alıb çıxmadan ittiham etmək.
Bir kitabı oxumaqla, onu anlamaq fərqli məqamlarda yerini tutur.
Yazıçının nəyi çatdırmaq istədiyi,
Oxucunun hissləri,
Obrazların mövqeyi,
Hadisələrin kimə, nəyə və nə üçün baş verdiyi.
Azərbaycan filmlərindən birində deyir ki;
"Onu bağışlamaq olarmı?"
Və film bu sözlə bitir. İzləyiciyə cavab haqqı verilir. Hər kəsin öz ixtiyarına buraxılır. Olarmı? Olmazmı?
Mənim doğrularım, sənin baxış bucağında ən böyük səhv ola bilər. Sənin doğruların, mənim baxış bucağımda özünə yer tapmaya bilər. Ancaq hər ikimizin haqlı olma ehtimalı da mümkündür.
Sofie'nin Dünyası kitabında çox sevdiyim bir hissə var idi. Filosof deyir ki; meyvənin rəngi hər kəs üçün eyni ola bilər. Amma o meyvənin dadı hər kəs üçün eyni olmaz. Mənim üçün şirin olan, sənin üçün acı ola bilər. (Yəni məğzi budur)
Kitaba keçsək;
Kitabda tək mənfi obraz, (mənim baxış bucağından) İlqar idi. Niyə? Egoist olduğu üçün.
Lunanın atdığı addımların, verdiyi qərarların həyatındakı yeri ömrə bədəl məqamında qərarlaşır.
Əziz obrazı isə, mənə görə, Lunaya bütün ağrı, acılarına qarşı hədiyyə edilmiş dost idi.
Hər vaxtınız xeyir, Kitabsevərlər.
Həyat aynanın qarşısına keçib özünlə söhbət etməyə bənzəmir. Etmisinizmi? Siz gözlərinizin içinə baxıb, özünüzə nəisə demisinizmi? Etdiklərinizin hesabatını vermək, vicdanınızı sorğulamaq... Qəribə gəlir bəlkə. Amma mümkündür. Gözlərimin ən dərinliyindən özümü çağırıb ona, "Sən dəyərlisən!" dediyim də olub, dərin-dərin, nifrət hiss ilə baxdığım da olub. Bu yazdıqlarımın kitabla nə əlaqəsi var? Kitaba olan baxışım, haqqında düşündüklərim varikən, bərabər kitabı oxuyub müzakirə etdiyim kitabdaşım, kitabı bambaşka bir bucaqdan şərh etdiyi an, yuxarıda yazdıqlarımı düşündürtdü mənə. Necə asandır mühakimə etmək. Yaşamadan, bilmədən, həyatda bir çox çətinlikdən yara alıb çıxmadan ittiham etmək.
Bir kitabı oxumaqla, onu anlamaq fərqli məqamlarda yerini tutur.
Yazıçının nəyi çatdırmaq istədiyi,
Oxucunun hissləri,
Obrazların mövqeyi,
Hadisələrin kimə, nəyə və nə üçün baş verdiyi.
Azərbaycan filmlərindən birində deyir ki;
"Onu bağışlamaq olarmı?"
Və film bu sözlə bitir. İzləyiciyə cavab haqqı verilir. Hər kəsin öz ixtiyarına buraxılır. Olarmı? Olmazmı?
Mənim doğrularım, sənin baxış bucağında ən böyük səhv ola bilər. Sənin doğruların, mənim baxış bucağımda özünə yer tapmaya bilər. Ancaq hər ikimizin haqlı olma ehtimalı da mümkündür.
Sofie'nin Dünyası kitabında çox sevdiyim bir hissə var idi. Filosof deyir ki; meyvənin rəngi hər kəs üçün eyni ola bilər. Amma o meyvənin dadı hər kəs üçün eyni olmaz. Mənim üçün şirin olan, sənin üçün acı ola bilər. (Yəni məğzi budur)
Kitaba keçsək;
Kitabda tək mənfi obraz, (mənim baxış bucağından) İlqar idi. Niyə? Egoist olduğu üçün.
Lunanın atdığı addımların, verdiyi qərarların həyatındakı yeri ömrə bədəl məqamında qərarlaşır.
Əziz obrazı isə, mənə görə, Lunaya bütün ağrı, acılarına qarşı hədiyyə edilmiş dost idi.
Hər vaxtınız xeyir, Kitabsevərlər.
Həyat aynanın qarşısına keçib özünlə söhbət etməyə bənzəmir. Etmisinizmi? Siz gözlərinizin içinə baxıb, özünüzə nəisə demisinizmi? Etdiklərinizin hesabatını vermək, vicdanınızı sorğulamaq... Qəribə gəlir bəlkə. Amma mümkündür. Gözlərimin ən dərinliyindən özümü çağırıb ona, "Sən dəyərlisən!" dediyim də olub, dərin-dərin, nifrət hiss ilə baxdığım da olub. Bu yazdıqlarımın kitabla nə əlaqəsi var? Kitaba olan baxışım, haqqında düşündüklərim varikən, bərabər kitabı oxuyub müzakirə etdiyim kitabdaşım, kitabı bambaşka bir bucaqdan şərh etdiyi an, yuxarıda yazdıqlarımı düşündürtdü mənə. Necə asandır mühakimə etmək. Yaşamadan, bilmədən, həyatda bir çox çətinlikdən yara alıb çıxmadan ittiham etmək.
Bir kitabı oxumaqla, onu anlamaq fərqli məqamlarda yerini tutur.
Yazıçının nəyi çatdırmaq istədiyi,
Oxucunun hissləri,
Obrazların mövqeyi,
Hadisələrin kimə, nəyə və nə üçün baş verdiyi.
Azərbaycan filmlərindən birində deyir ki;
"Onu bağışlamaq olarmı?"
Və film bu sözlə bitir. İzləyiciyə cavab haqqı verilir. Hər kəsin öz ixtiyarına buraxılır. Olarmı? Olmazmı?
Mənim doğrularım, sənin baxış bucağında ən böyük səhv ola bilər. Sənin doğruların, mənim baxış bucağımda özünə yer tapmaya bilər. Ancaq hər ikimizin haqlı olma ehtimalı da mümkündür.
Sofie'nin Dünyası kitabında çox sevdiyim bir hissə var idi. Filosof deyir ki; meyvənin rəngi hər kəs üçün eyni ola bilər. Amma o meyvənin dadı hər kəs üçün eyni olmaz. Mənim üçün şirin olan, sənin üçün acı ola bilər. (Yəni məğzi budur)
Kitaba keçsək;
Kitabda tək mənfi obraz, (mənim baxış bucağından) İlqar idi. Niyə? Egoist olduğu üçün.
Lunanın atdığı addımların, verdiyi qərarların həyatındakı yeri ömrə bədəl məqamında qərarlaşır.
Əziz obrazı isə, mənə görə, Lunaya bütün ağrı, acılarına qarşı hədiyyə edilmiş dost idi.
Hər vaxtınız xeyir, Kitabsevərlər.
Həyat aynanın qarşısına keçib özünlə söhbət etməyə bənzəmir. Etmisinizmi? Siz gözlərinizin içinə baxıb, özünüzə nəisə demisinizmi? Etdiklərinizin hesabatını vermək, vicdanınızı sorğulamaq... Qəribə gəlir bəlkə. Amma mümkündür. Gözlərimin ən dərinliyindən özümü çağırıb ona, "Sən dəyərlisən!" dediyim də olub, dərin-dərin, nifrət hiss ilə baxdığım da olub. Bu yazdıqlarımın kitabla nə əlaqəsi var? Kitaba olan baxışım, haqqında düşündüklərim varikən, bərabər kitabı oxuyub müzakirə etdiyim kitabdaşım, kitabı bambaşka bir bucaqdan şərh etdiyi an, yuxarıda yazdıqlarımı düşündürtdü mənə. Necə asandır mühakimə etmək. Yaşamadan, bilmədən, həyatda bir çox çətinlikdən yara alıb çıxmadan ittiham etmək.
Bir kitabı oxumaqla, onu anlamaq fərqli məqamlarda yerini tutur.
Yazıçının nəyi çatdırmaq istədiyi,
Oxucunun hissləri,
Obrazların mövqeyi,
Hadisələrin kimə, nəyə və nə üçün baş verdiyi.
Azərbaycan filmlərindən birində deyir ki;
"Onu bağışlamaq olarmı?"
Və film bu sözlə bitir. İzləyiciyə cavab haqqı verilir. Hər kəsin öz ixtiyarına buraxılır. Olarmı? Olmazmı?
Mənim doğrularım, sənin baxış bucağında ən böyük səhv ola bilər. Sənin doğruların, mənim baxış bucağımda özünə yer tapmaya bilər. Ancaq hər ikimizin haqlı olma ehtimalı da mümkündür.
Sofie'nin Dünyası kitabında çox sevdiyim bir hissə var idi. Filosof deyir ki; meyvənin rəngi hər kəs üçün eyni ola bilər. Amma o meyvənin dadı hər kəs üçün eyni olmaz. Mənim üçün şirin olan, sənin üçün acı ola bilər. (Yəni məğzi budur)
Kitaba keçsək;
Kitabda tək mənfi obraz, (mənim baxış bucağından) İlqar idi. Niyə? Egoist olduğu üçün.
Lunanın atdığı addımların, verdiyi qərarların həyatındakı yeri ömrə bədəl məqamında qərarlaşır.
Əziz obrazı isə, mənə görə, Lunaya bütün ağrı, acılarına qarşı hədiyyə edilmiş dost idi.