Giysiler çok güçlüdür. Berduş giysileri giydiğimiz zaman ,en azından ilk gün tamamen aşağılanmış hissetmemek çok zor .Mantıksız da olsa gerçekten hapisteki ilk gece hissedeceğiniz utancı hissedebiliyorsunuz.
Müziğin bir düşten ,bir oyuncaktan ,boş hayatlarınızı süsleyen bir duvar kâğıdından daha fazla bir şey olduğu bilmem hiç aklınıza geldi mi krallar , kraliçeler , asilzadeler ? İlahınıza ulaşmak için dua etmek , tespih çekmek yetmez. Bu ancak müzikle olur - duanın dilimden daha yükseğe erişen o dil , insan ruhunu ilahi varlığa bağlayan o narin altın zincir... Sizin için bir kulak şekerlemesi , yutup unuttuğunuz bir sufle , ardından geğirdiğimiz bir kadeh şarap. Ama müzik , Tanrı'nın daha fazla yüceltilmesi için dini bütünlerin elleriyle yapılmış bir katedraldir. Bunu inkâr ettiğiniz için zındıksınız. Zındık olduğunuz için lanetlenmişsiniz...
"Ben kötü bir insan değildim. Ne aksi bir adamım,ne de uysal biriyim. Ne alçağın biriyim,ne de namuslu,ne onurlu biriyim,ne bir kahramanım,ne de bir korkak. Ben hiçbir şey olamadım."
Sabahları uyanıp parıldayan güneşi gördüğümde, "Al işte, yine cenneti andıran bir gün ve yine insanlar bunu mahvedecekler" diye düşünmekten kendimi alıkoyamıyorum.