Niçin ruhi hayatımızın büyük bir kısmını bu hasret yapar? Bir katresi olarak yaratıldığımız ummanı mı arıyoruz? Maddenin sükûnunun peşinde miyiz? Yoksa zamanın çocuğu, onun potasında pişmiş bir terkip ve onun mazlumu olduğumuz için geçen ve kaybolan tarafımıza mı ağlıyoruz? Hakikaten bir kemalin arkasından mı gidiyoruz? Yoksa zalim zaman nizamından mı şikayet ediyoruz?
Evren zalim ve umarsız bir boşluk.
Mutluluğun sırrı hayatın anlamını bulmakta değil. Kendini anlamsız ve önemsiz işlerle oyalamakta. Sonunda ölüyorsun zaten.
Mr. Peanutbutter