Bahar can
@Baharcann
Şu anda okuduğu kitap
Kitabı kapattığımda içimde garip bir sessizlik vardı. Böyle ağlamak gibi değil ama insanın içine çöken bir ağırlık gibi. Sanki bütün roman boyunca biri pencerenin önünde oturmuş da hayatı izlemiş ama hiçbir zaman gerçekten içine girmemiş gibi hissettim.
Oblomov’a bazen çok kızdım. Özellikle elini uzatsa değişebileceği anlarda… çünkü insan sürekli
“hadi, bu sefer yapacak” diye bekliyor. Ama sonra geri çekiliyor. Ve bir noktadan sonra ona kızmayı bırakıp üzülmeye başladım. Çünkü onun problemi sadece tembellik değildi. Hayattan korkuyordu. Gerçek hayatın karmaşasından, sorumluluktan, değişmekten korkuyordu. Bu yüzden güvenli ama yavaş yavaş çürüyen bir hayatı seçti.
En çok canımı yakan şey aslında içinde sevgi olmasıydı. Olgayı sevdiğini hissediyorsun. Hatta onun yanında kısa süreliğine canlanıyor bile. İnsan orada umutlanıyor. “Belki aşk onu kurtarır” diyorsun. Ama sonra anlıyorsun ki insan değişmek istemiyorsa, onu seven biri bile kurtaramıyor.
Ve bu çok gerçek geldi bana.
Çünkü kitap boyunca büyük olaylar olmuyor aslında. Kimse savaşta ölmüyor, büyük felaketler yaşanmıyor. Ama buna rağmen çok trajik. Çünkü bir insanın hayatının yavaş yavaş sönmesini izliyorsun. Sessiz bir çöküş bu. Belki de o yüzden bu kadar etkiliyor.
Bir yerde şunu düşündüm:
İnsan bazen mutsuz olduğu için değil, fazla alıştığı için yerinde kalıyor.
Bu kitap bana “yaşıyor olmak” ile “hayatta olmak” arasındaki farkı hissettirdi. Oblomov yaşıyordu ama gerçekten yaşamıyordu. Günler geçiyordu ama içinde bir hareket yoktu. Ve en korkutucu kısmı bunun farkına varmadan olması.
Kitap bittikten sonra içimde kalan duygu tam olarak bu oldu.
Hüzün, pişmanlık ihtimali ve hafif bir korku.
Çünkü insan istemeden de Oblomov’a benzeyebilir. Bir şeyi sürekli erteleyerek, konfor alanından çıkmayarak, “yarın
Blnrsl isimli okura yanıt verildi
Bahar can
Teşekkürler. Beni en çok etkileyen şey de buydu. Çevresindeki insanlar onu sürekli uyarmasına rağmen Oblomov’un değişememesi… Çünkü bazen insan neyin doğru olduğunu bilir ama yine de hareket edemez. Bence kitap tam olarak insanın kendi içindeki ataletiyle savaşamamasını anlatıyor.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Başına neler geleceğini bilmiyordu - ama geride bıraktıklarından daha kötü şeyler yaşamayacağı kesindi."
Bahar can
O kadar haklı ki…
Hay hay efenim
Hiçbir şey düşünmeyin; tiyatrolara, danslara, maskeli balolara gidin; şehir dışına çıkın; çevrenizde dostlar, gürültüler, kahkahalar eksik olmasın…
Blnrsl isimli okura yanıt verildi
Bahar can
Bizim doktorlar pratik, Oblomov’unki edebi takılıyor😄
Okuduğunuz "en kötü kitap" hangisiydi?Alıntı
Kötü romanlar hava durumuyla başlıyor sevgilim.
Bahar can
Anayurt Oteli anlatım tarzının zorlayıcı olmasından kaynaklı sevememiştim kitabı
Küçükken hayvanlarla konuşabilsem ne ilginç olurdu diye düşünürdüm. Meğer yıllardır iletişim kurabildiğim bir sürü hayvan varmış.
Bahar can
Ben de yıllardır bazı türlerle iletişim kuruyorum ama bilim kabul etmiyor 😂