Dino Buzzati – Tatar Çölü üzerine…
Bir ömür ne zaman “beklemek” olur?
Drogo’nun hikâyesi bana şunu düşündürdü: İnsan gerçekten bir şeyi mi bekler, yoksa beklediğine inanarak hayatını mı geçirir? Büyük bir anın hayaliyle, küçük ama gerçek anları kaçırmak… Asıl kayıp bu mu?
Belki de en zor soru şu:
Ya biz de kendi “kalemizdeysek” ve bunun farkında değilsek?
Sizce Drogo gerçekten kaybetti mi, yoksa biz mi kaybetmekten fazla korkuyoruz? Kitap oldukça sade ama derin bir dile sahip. Okuması kolay etkisi uzun sürüyor. Özellikle düşünmeyi ve sorgulamayı sevenlere kesinlikle tavsiye ederim.
Bir sayfa, böylece, yavaşça çevrildi ve tüketilmiş günlere eklenerek öbür tarafa geçti, şimdilik biriken sayfalar ince bir cilt oluşturmaktı ama buna karşılık kalan sayfalar bitmez bilmez bir hacim sunmaktadır. Ama yine de biten bir sayfadır, yani yaşamın bir parçası.