Fatma Bacı'yı da düşünüyordu hep, bir vakit şimdi tahayyül edilemeyecek kadar güzeldi denmişti onun için, Aziz şaşırmış, bunun en ufak bir izini bile görememişti. Şimdi Fatma Bacı, gerçekten bir zaman öyle güzelken hüküm sürdüyse, en azından bir vakit ona başka bir şeye bakar gibi bakanlar olduysa şimdiki her şeyin ve herkesin gerisine düştüğü hayatını acaba neyle taşıyordu? Bir keresinde Fatma Bacı eskiden insanlar iyi ve nazikti, böyle höt zöt değillerdi, diye dert yanınca Baba gene tıkanarak gülmüş, "O iş öyle değil Fatma Bacı, eskiden sen genç ve güzeldin, kendinden bir şey umulurdun. Gördüğün nezaket ve hoşgörü bunun içindi. Kırkını geçtin gerçegi, adaleti gördün. Neden ihtiyarlıkta agah olunuyor zannediyorsun çok şeye, gözün açıldığından değil, aklın da artmıyor, bilakis. Hayat gerçeğine aracısız yaklaştırıldığından gözün görüyor artık, çünkü gözüne sokuyorlar. Kibar adam zannettiklerin zamparalardı, anlayışlı zannettiklerin pusuda umanlardı, kaba zannettiklerin de aslında namuslulardı. Şimdi orta yaşta bir şey yok, iyice yaşlanınca gene bir anlayış görebilirsin bazılarından, onlar da senden değil ama Allah'tan umanlar olacak. Ya Fatma Bacı ihtiyarlık zor değil, hakikat yuküdür, onlar sahi değildi Fatma Bacı, sen sahiyi yerinden kaldıramazsın," demişti.