Baloğlan Nasibli
@Baloglan
Eğer insan gökteki cennetini kendisi seçseydi - ki böyle olması gerek, çünkü cennet bu demektir..!...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İki yazar ve o zamanlar için duygu ve düşünceleri ifade etmenin en iyi iletişim aracı - mektuplar...
O mektuplar ki her iki tarafın kurduğu iletişim aralarındakı dostluğun boyutlarını her zerresine kadar okuyuculara hissetirebiliyor.
Her ne kadar Leyla Erbil’in neler yazdığını bilmesek de ( zamanında yazılmış olsalar da kitapta göremiyoruz ) kitapta onun Özlü’yü anlatan “Son Aşk”,
“Yazarın Ülkesinde Bir Gezinti ya da “Burası Bizi Öldürmek İsteyenlerin Yurdu...”, “Sevgi ya da Sanat Dünyasında”, “Dostluğumuza, Hastalığa ve Ölüm Meleğine Dair”… başlıklı dört yazısı yer alıyor. Bu yazılarında Tezer Özlüyle ilgili önemli
bilgiler veren yazar, onu anlamak için,
“Tezer Özlü’yü anlamak için stadyumlardan ve ekranlardan fışkıran ‘En büyük türkiyah..! başka büyük yok..!" inlemelerin dışında ülkenin o zamankı durumunu
değerlendirilmesini belirtiyor.
Mektuplarda ise yazarın düşüncelerini, hisslerini, görmek istediklerini ve istemediklerini, duygularını, hayata bakışını, yaşamını, hastalıklarını, okuduklarını, evliliklerini, başka yazarlarla ilgili fikirlerini, eleştirilerini, edebi görüşlerini görebiliyoruz.
Bu mektuplar aynı zamanda kitabın önsözünde belirtildiği gibi iki arakadaşın bir birine verdikleri sözdür...
"Tezer Özlü ile iki konuda birbirimize söz vermiştik.
İlki evlilik kurumunu, kocaları, daha çok eşlerimizi anlatacak birer roman yazmaktı. Ben bu sözü Mektup Aşkları'yla yerine getirmeye çalıştım. Yazık ki Tezer, kendininkini yazmaya fırsat bulamadan, benimkini de göremeden hayata veda etti.
İkinci sözümüz ise, mektuplarımızı yayımlamaktı. Ortak dostumuz Harald Schmidt'in de tanık olduğu, daha sonra eşi Hans Peter'e yinelediği bu isteği ise bu kitapçıkla yerine getirmiş olacağım....
İyi ki yerine getirmiş... 
Leyla Erbil ...
Dostluk...
1985 yılında Tezer Özlü kanser
Leyla Erbil ...
Dostluk...
1985 yılında Tezer Özlü kanser
Gübre ve pislikten bir çiçek nasıl filizlenip beslenir..? Varsay ki Zorba, insan gübre, özgürlük de çiçektir”...
Zorba yumruğunu masaya vurup, “İyi ama," dedi, “ya tohum..? Bir çiçeğin bitmesi için tohum gerekli. Bizim pis içimize, böyle bir tohumu kim koydu..? Bu tohum niçin iyilik ve namusla beslenip çiçek açmasın..? Ve kanla pislik istesin..?”
Başımı salladım.
“Bilmem.”
“Kim biliyor..?”
“Kimse"...
Tanrı dediğiniz şey yoktur ya da Tanrı cinayetlerle alçaklıkları seviyor da ondan ya da bizim cinayet ve alçaklık dediklerimiz, savaş ve dünya özgürlüğü için gereklidir mi diyecektim..?