Dost evine gelmek gibiydi bazen, habersiz birden. Çalmaya bile gerek kalmadan kapıyı. Son günlermiş gibi kucaklamak sessiz sohbeti, komşular şikayetçi olacakmış gibi.
Hani gerek yoktur ya konuşmaya, aramazsin kelimeleri gırtlağında. Sadece nefesler eşlik eder aranızdaki havaya. Bir şarkı çalar uzaktan, Teoman yine işler kalbine. Kalp kırıklarında olsa, kaybedişlerinde.. unutursun anlık, bir sigara dumanında.
Az kalmıştır artık, şehir git der sana. Ve bir veda gerekirse dostuna. Sarılıp vurursun sırtına. Dostun olmayan kelimeler girmiştir çoktan bavula.