Eğer bir gün yürürsem dar ağacına, bacaklarım dolanır mi birbirine bilmiyorum. Eğer bir kere daha ölüme yaklasirsam dar ağacında, başımı kaldirirdim gökyüzüne geliyorum işte diye.
İlmikler kırarken hyoid kemiğimi, deprese olan solunumla son kez bakardım dünyaya. Tüm güzelliklerini sevdiklerime emanet edip. Adelete söverek, ölürdüm hayallerde. bir başka hayatta yaşama dileğiyle.
Bu fikri verdi kitap bana ve dedi ki ; bir seyler yaz! Ben ölüyorum ve yazıyorum. Çünkü yok olan ben, bir şekilde titresmek istiyorum mum ışığında.