Veriyormuş işte. Bir baba kızına zarar verebiliyormuş.
Babam bana da vurabiliyormuş.
İnsanın yüzündeki acı geçiyor. İnsanın bedenindeki fiziksel acı geçiyor . Hatta hemen o gece geçiyor. Ama insanın yüreğindeki acı?
O acıyı ne yapacağız şimdi baba?
Devamlı tetikteydik. Biz, hiç rahat edemiyorduk onun yanında. Annem, geç gelmesine niye bozulurdu, anlamıyorum. Devamlı şikayet ederdi babamdan; kocalık yapmadığını, babalık yapmadığını söyler dururdu. Oysa babam evde olmadığında daha rahattık hepimiz, daha keyifliydik bence.
Çocuğun kafasındaki baba imajının oluşmasında annenin de rolü vardır. Çocuk, babayı anneden öğrenir. Anne için baba 'yetersiz'se, davranışları ve söylemleriyle bu düşüncesini hissettirir çocuğa. Çocuk için de babası yetersiz bir adam halini almaya başlar.