Hilal
@Banasormaax
Esas olan an'da kalıp an'ı yaşayabilmek...
26 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sessizliğin Yanıtı normalde akıp gidecek bir kitap ama daha yavaş yavaş, özümseyerek okumak istedim. Altını çizerek okudum, okurken altını çizdim bazen mütemadiyen..
"İçinde ip, tırmanış kramponları, uyku tulumu, çadır, hatta kancalar, ağır bir çanta bu ve dağcıyla kim karşılaşırsa edineceği ilk izlenim elinde buz kazması kuvvetli adımlarla ilerleyen bu adamın büyük bir gayesinin olduğu. Fakat karşısına kimsenin çıktığı yok."
Hazırlık var, kararlılık var, bekleyiş var; beklerken insanın dönüşümü ve bunu gözlemlemek var... Hayat kadar gerçek.
Evet, kimsenin çıktığı yok hayatta da. Hazırlık bazen bir ömür sürebiliyor.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Puan vermedi
Ne hissediyorum?? Zihnim basbayağı dolu Bay Auster sağ olsun :) Bir hayat ama dört kez yazmış, her seferinde de dört ayrı yerden tutmuş o biricik hayatı. Hani bazen “şöyle yapsaydım nasıl olurdu” deriz ya, işte düşüncenin kağıda dökülmüş hali bana göre. Öyle su gibi de akmıyor, hani yoğun mesai isteyen bir kitap. Öyle ki araya kitap almaktan çekinip aynı başında başlayıp bitirdiğim ilk kitap
Kitaptaki bazı boşluklar canımı yaktı
Bittiğinde…
Hayat dediğin giriş gelişme sonuç bilinen bir şey değil, ihtimallerle dolu bir yumak gibi diye çokça düşündürdü. Bir sürü kapı, hangisinden geçersen yolun o kapının ardı sıra misal, seçimlerimizi yaşıyoruz hissi verdi..
Bay Auster, 4 3 2 1 ile olasılıkları öyle güzel konuşturmuş ki.. Her olasılığın kalbi ve her kalbin sesi… İyi ki dediğim bir kitap...
Puan vermedi
Bangır bangır ferdi çalıyordu anneler temizlik yaparken..
Mahir Ünsal Eriş’in kaleminden çıkan bu kitap, 80’ler 90’lar Türkiyesi’nin kasabalarında geçen gündelik hayatı sıcacık, samimi ve yalın bir dille anlatan öykülerden oluşuyor.
Her bir öykü farklı karakterlerin gözünden insanların iç çatışmalarını, yoksunluklarını ve küçücük mutluluklarını taşıyor. Atmosferi öylesine tanıdık ki kitaptaki karakterleri “bizim mahallede de var böyle biri” diyecek kadar gerçek.
Yazar bir yandan gülümseten bir yandan iç sızlatan bu öykülerle okuyucuyu eski zamanlara yolculuğa çıkarıyor. Okurken bir an durup kendi çocukluğuma o mutfaktan gelen ferdiye kulak verdim. Bazı kitaplar sadece anlatmaz, hatırlatır da...
Puan vermedi
Benim en sevdiğim yazarların ilklerinden. Gülümsetirken içimi burkuyor, hem onu hissediyorum hem de kendi yaralarımı görüyorum.
Bu kitaba gelirsem; yazar ölmeden önce kendi hayatının tahlilini yapıyor. Sanki bir otopsi masasına kendini yatırmış gibi.. Geçmişini, ilişkilerini, pişmanlıklarını ince açıp şahsına münhasır ironileriyle kapatıyor..
Cümleleri sade, kısa, okuması kolay bundan mütevellit hafif ama yüreğe dokunan bir yanı olmasından sebep de ağır iç sızlatan.. Bazı kitaplar fısıldayarak darmadağın eder ya, işte öyle bir şey.
