Baran

Baran
Pratikten yalıtılmış düşüncenin gerçekliği ya da gerçeksizliği konusundaki tartışma, tamamıyla skolastik bir sorundur. Feurbach üzerine II. Tez
Efendide kendi-için varlık köle için bir başka ya da salt onun içindir [nesne]; korkuda, kendi-için-varlık kölenin kendisinde bulunur; oluşturmada kendiiçin- varlık onun için onun kendisinin olmakta, ve kendisinin kendinde ve kendi için olduğunun bilincine varmaktadır
Reklam
Tinin dünyası ikiye bölünmektedir: birincisi edimsellik dünyası ya da onun kendisine yabancılaşmasıdır; İkincisi ise Tinin, kendini birincinin üzerine yükselterek, arı bilinç Eterinde kendi için kurduğu dünyadır. Bu ikinci dünya o yabancılaşma ile karşıtlık içinde durmaktadır ve tam bu nedenle ondan özgür değildir; tersine, gerçekte yalnızca yabancılaşmanın iki ayrı dünyanın bilincini taşımaktan oluşan ve ikisini de kapsayan öteki biçimidir.
Hiçbirşey kendi içersinde temellenmiş ve yerleşmiş bir Tin taşımaz, tersine herşey kendi dışında bir yabancıdadır; bütünün dengesi kendi içinde kalan birlik değildir, ne de kendi içine geri dönmüş olmaktan gelen yatışmadır, tersine karşıtların yabancılaşması üzerine dayanır.
“İnsanlar bir zamanlar köleliğin ‘insan doğasının’ bir gereği olduğunu, ilelebet sürüp gideceğini sanıyorlardı. Benzer bir algı feodalizm ve monarşi için de söz konusuydu. Bugün kapitalizm için de aynı algının varlığına ne demeli?” Richard D Wolff
Despot ancak zor uygulayabildiği sürece efendidir ve bu nedenle kovulduğunda zor uygulanmış olmasından yakınılamaz.
Reklam