Baran Erol
@Baranrl
Lisans
316 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bazı yazarlar mola vermek gibidir. Hakan Mengüç de benim için onlardan biri, size 'Dur bir otur, bir nefes al, bak sana bir şeylerden bahsedeceğim.' der gibi... Okurken sizinle sohbet ettiğini fark ediyorsunuz, bu defa size Şems ile yanmayı ve ya aydınlanmayı anlatıyor. Şems güneş demek yakar da aydınlatır da, iyi anlarsan Şems' in öğretilerini, iyi bir öğrenci olursan, aydınlanırsın. Yazar da sana iyi anlaman için yardımcı oluyor bu kitapta... Bir şey daha var aydınlanmak sadece anlamak değil anlama halidir. Yani olmak değil aslında olma halidir tüm mesele...
Ben onu Adam Fawer diye değil, Olasılıksız ve Empatinin yazarı olarak anıyordum. Kitabı raflarda görünce almak için çok heyecanlandım çünkü yazarın diğer kitapları efsane bir etki bıraktı bende fakat Ozda büyük hayal kırıklığına uğradım. Yarım bırakmamak için akla karayı seçtim. Kitap fantastik çocuk kitaplarının geliştirilmiş hali gibi...
1939 yapımı Oz Büyücüsü filmini de izledim ve tamamen filmi kitaba dökmüş olduğunu gördüm. Yazarın bahsettiğine göre Türk bir arkadaşının ısrarı üzerine çıkarmış bu kitabı ama keşke bu kitabı Adam Fawer'ın kitabı olduğu için değil de başka birinin kitabı olduğu için okusaydım o zaman hayal kırıklığına uğramazdım. Kitabın arka kapağını okuyunca tekrar büyülü bir atmosfere kapılacağıma inanmıştım ama yanıldım. Aslında beklentimi çok yüksek tuttuğum için de keyif almamış olabilirim...
Kitapta 12 yaşında olan Dorothy'nin Oz diyarında başlayıp süregelen fantasik macerası anlatılıyor. Okunur mu okunur ama başlamadan önce Olasılıksız ve Empatiden bağımsız olmanız lazım, beklentiyi yüksek tutmayın.
Bir garip Orhan Veli...
Çok keyifli bir kitap tabi siz de benim gibi Mektup-Günlük tarzı kitaplar seviyorsanız. Okurken gözümün önünde Orhan Veliyi bir masa başında mektup yazarken hayal ettim hep. Mektupları okurken o dönemden kişi isimlerinin, mekan isimlerinin geçmesi, o döneme ait meselelerin, zevklerinin konu alınması beni hayli heyecanlandırdı. Hani hep deriz ya 'Bu yüzyılın insanı degilim" diye işte tam da öyle hissettim. Aşkın zarifliği, kelimelerin naifliği, hasretle mektup beklemenin sabrı sayfaları hayranlıkla çevirmeme sebep oldu. Tabi Orhan Veli'nin yaşadığı maddi ve manevi sorunlar üzmedi değil ama asıl üzüldüğüm kısım, Orhan Veli'nin genç yaşta yaşamına veda etmesinden sonra Nahit Hanımın yazdığı mektubun, ona ulaşamaması...
Orhan Veli'yi tanımak, sayfalar arasında şiirlerinin zevkine varmak ve aşkın naifliğine tanık olmak istiyorsanız muhakkak okumanız gerekir.
Üzerine gerçekten konuşulacak bir kitap. Hakikat nedir? Dünya bir illuzyondan mı ibaret? Gibi sorular sorabilir ve bir miktar üzerine düşünebilirsiniz bu kitabı okurken. Birbirinden farklı karakterler daha önce yaşanmış ve bitmiş bir hayatı yeniden yaşıyor ama farklı bir zaman,isim, hayat ve bedende sadece sonu aynı olacak şekilde... 5.yy da Arthur ve Excalibur yeniden Fatma ve Selim olarak, 18.yy da Hatsepsu ve Tutmosis yeniden Asu ve Behçet olarak 21.yy da yaşama devam ediyor ve diğer karakterler ile olay örgüsü kusursuz şekilde birbirine bağlanıyor. Daha önce yaşadıkları hayatı biliyorlar fakat hatırlamıyorlar. Bu mümkün olabilir mi? Ya her şey bir tekrarsa ve bir sanrının içinde dönüp dolaşıyorsak diye düşünmeyi bırakamıyorsunuz. Yazarın amacı da sorgulatmak zaten. Nevşah Fidan farklı baktığı pencereden, sıkmadan yalın bir dille size bir yolculuk yaptırıyor , okurken bir iki yerde araştırma gereği duyduğum ve yeni şeyler ögrendiğim bölümler de oldu. Nevşah Fidan ile tanışmak iyi gelebilir...
Bu kitabı okurken kendimi, yeşilçamdan bir Türk sineması izler gibi hissettim.Küçük ama gökyüzü büyük bir köyden, büyük ama gökyüzü küçük bir şehre gelen Kumrunun adapte olma süreci. Karakter hayalini kurduğu buzdolabına ulaşması ile tüketim hastalığına yakalanıyor. Buzdolabındaki her eksiği tamamlamak için gittiği gündelikleri arttırıyor. Hayal kurmaya devam ediyor ve her kurduğu hayale ulaşacak kadar akıllı ve şanslı olduğu için hepsi gerçekleşiyor ama elde ettikten sonra tüm anlamını yitiriyor. Tıpkı kendi anlamını yitirdiği gibi...
Tahsin Yücel, yalın ve anlaşılır bir dil ile Göç olgusuna, nesnelerin insanları nasıl köle yaptığına yer vermiş ve vermek istediği mesajları ulaştırmayı başarmış bu kitapta.
