Hamza Baran
@Barrann1
Anlamlıydı bir aralar.
Kitaplarımdan anılar
25 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Yoruldum. Oysa tam da kendimi yeni ufuklara açmaya, yabancı sokaklarda kaybolup içimi neşeyle doldurmaya başlamıştım, yine tükenmişliğin eşiğine geldim. Hayat, her köşeden üstüme yürüyormuş gibi ağırlaştı. Yeni insanlar tanıyıp, onlarla yakınlaştıkça kırdım, farkına varmadan yaralarımla yaralar açtım. Şimdi o hataların yankısı içimde bir pişmanlıkla dolanıyor. Kendimle barışmak için her adım attığımda, sanki içimde bir savaş daha başlıyor. Huzuru ararken, kendimle çatıştıkça, daha da uzaklaşıyorum;ne kadar çabalarsam, o kadar kayboluyorum ve şimdi herkesten, her şeyden uzaklaşıyorum. Umarım dönüp baktığımda buraya her şey istediğim gibi olmuş olur ve geldiğim yeri görüp mutlu olurum. Artık sadece kendimle kalıp, kendime odaklanıp mutlu olmak istiyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Değişiyorum; sakalım uzuyor, yüzümdeki çizgiler farklı bir kimliğe bürünüyor sanki. Başka birine dönüşmeyi arzuluyorum, ama ne kadar uğraşsam da içimdeki hisler aynı, aciz; sarsılmaz ve yerinden kımıldamaz halde. Zayıf duygularımı, bedenimin gücüyle onarabileceğimi sanıyorum, her seferinde bu yanılsamanın içine düşüyorum. Çoğunun gözünde güçlü, çekici bir siluete dönüştüm belki, ama kendi içimde yavaş yavaş eriyorum, silikleşiyorum. Bunlar, kendine duyduğu saygıyı bir gün içinde yitirmiş bir adamın içten içe sürüp giden haykırışları. Her adımda, dışarıya sunduğu güçlü ve kusursuz imajın ardında, içindeki boşluğu saklamaya çalışıyorum. Her başarıda daha da yalnızlaşıyorum. Kendi içimde, hiç durmadan yankılanan bu çığlıklar, dışarıya duyurulmaz, çünkü en büyük savaşımı sessizlikte veriyorum. Yavaşça, ama kaçınılmaz şekilde, varlığımın derinliklerinde kayboluyorum ve birden yok olmak istiyorum.
Bildiğimiz susuzluk gibi bir iştahla sarıldım kitaplara
O günler bir daha gelmeyecek demiyorum, içimizdeki histen söz ediyorum.
