Bir diktatör yönetiminin, ıssız bir adaya indirgenmesini konu ediniyor kitap. "Son Ada" aslında ütopik bir imge. Burada insanlar birbirine karışmadan barış içinde yaşıyor, kimse kendini yormuyor, rehavet içinde yaşayıp gidiyorlar. Bu sessiz sakin hayatları adalarına devlet başkanının taşınmasıyla değişiyor. Dil ve anlatım açısından oldukça basit ve akıcı bir kitap. Bu kolay anlaşılabilir anlatım sayesinde anlatılanlardan ziyade altlarında yatan şeylere daha rahat odaklanabiliyorsunuz. Konu güzeldi fakat bana eksik gelen bir şeyler vardı hep, bu yüzden aşırı beğendiğimi söyleyemeyeceğim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sylvia Plath, kendi başından geçen olayların bir kısmını romanın kahramanı olan Esther Greenwood'un yaşadıkları olarak kaleme almış. Kitabın büyük bir kısmı intihar girişimlerinden sonra yatırıldığı kliniklerde geçiyor.
Plath, hayatı boyunca manik-depresif bozuklukla mücadele ettiğinden bu durumun eserlerine de yansıdığını görebiliyoruz. Kitabın başlarında biraz sıkıldıysam da sonradan güzelleştiğini gördüm. Okunması gereken bir roman olduğunu düşünüyorum.
Canan Tan'dan okuduğum ilk kitaptı. Dil ve anlatımının basitliği hayrete düşürdü beni açıkçası. Ama yine de okurken zevk aldım. Bu eser, bir hapishane koğuşundaki kadınların ayrı ayrı hikayelerini konu edinmiş. Bu yönüyle Debbie Macomber'ı anımsattı bana.
Kitap size; cinayet işleyen, uyuşturucu ticaretine bulaşan, dolandırıcılık yapan vs insanların gözünden farklı bir bakış açısı sağlayarak "Yargılamadan önce buyur bir de burdan bak sevgili okur" diyor adeta. Böyle güzel bir konu biraz daha iyi anlatılabilirdi belki, bilmiyorum. Ama bu yine de bitirene kadar elimden düşüremediğim gerçeğini değiştirmez :)
Aziz Nesin, Türk edebiyatına bahşedilmiş en önemli yeteneklerden biridir zannımca. Kitaplarını okumaya başladıktan sonra "güldürürken düşündüren" sıfatı Nasrettin Hoca'yı değil de Aziz Nesin'i çağrıştırır oldu benim için.
Bu eserinde sistem bozukluklarını ve insanları eleştirirken masalcılıktan yararlanmış. Kitap, birbirinden güzel 23 masaldan oluşuyor. Masal, masal ama hem anlatım tekniği hem işlediği konular yine bildiğimiz Aziz Nesin. İnsanı eğlendirirken aynı zamanda diyeceğini de diyor.
