Başkalarını kınamak kolay olandır. Zor olan insanın kendisini kınamasıdır. Kendimizi ne kadar iyi ve doğru görsek de ortaya bir yığın mazaret döksek de ne olduğumuzu biliriz gerçekte.
Şu anda tekrar somutlaştırmaya çalıştığım, o zamanlar olduğum kişinin de kendisini, başkalarının inandığı gibi mutlu bir insan olarak kabul edip etmemiş olduğunu ise artık bilmiyorum, çünkü şimdi o mecaradan tüm duygularımla çok daha tatminkar bir anlam beklerken geçmişe dönük her türlü değerlendirme bana olanaksız görünüyor.