Yine gidecekti. Bu şehirde yaşamıyordu. Yine özleyeceklerdi birbirlerini. Özlemek iyi gelecekti ama. Gündelik hayatın b*ku püsürü dokunamayacaktı ilişkilerine, aynı çatı altında kopam fırtınalar duyulmaz olacaktı uzaktan, hayatın çöpü ayıklanacaktı, geriye sadece anlatması güzel şeyler kalacaktı.
Az görüşen bir anne kız gibiydiler. Aralarındaki o bilindik anne-kız gerginliği sönmüş sanki kız uzaktayken, evleri ayırınca dişil öfkeleri durulmuş, daha geniş bir saksıya alınmış bir bitki gibi açmış ilişkileri, ferahlamışlar. Özlemişler de sanki birbirlerini, birbirini çok özlemiş iki insanın sevecenliği vardı üzerilerinde..