“Bir kez kendini bulmuş olan kişinin, bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan, bütün insanları anlar.”
Ben hiçbir şey olmayabilirim, hatta şairliğim bile bir yaldız parıltısı olabilir, fakat muhakkak ki, bir şeyim, âşığım karıcığım, dolu dizgin, uçsuz bucaksız âşık... Her şeyime sitem edebilir, her tarafımı inkâr edebilirsin, fakat âşıklığımı asla! Sevmenin bütün merdivenlerini ayak ayak yükselerek geçtim, şimdi başım doğan güneşlerin kızıltısı içinde yanan göklerdedir. Yüreğim kocaman bir su yığını gibi ve onun aynasında yalnız senin başın var.
Kabilse seni kucaklarım.Kabilse senin yanında, o bilmediğim odanın içinde koca çamurlu ayakkabılarım, her tarafı küllendiren cigaram, mavi olduğunu sandığım gözlerim, kırmızı sivri burnum ve aşık yüreğimle dolaşmak isterim.