Kaç yıl geçti, ne zamandır burada bu haldeyim, nereden kendime gittim, gittim mi de gidemedim, gidemedim de gittim ne bileyim… kafama huni takmadım diye akıllı mı bilineyim? Çarşafa sarılmış dolanıyorum, çarşaf dediklerine kefen diyorum. Kefen çarşaftır zaten, bunu kime söyleyeyim. Yarı ölüme çarşaf üstünde yatıverirsin, yarı ölüm tamamı erince altındaki çarşafın kenarından katlayıverirler üstüne, kapatırlar diye kime diyeyim.
Durun ben size bir çay söyleyeyim de bu daha gitmesi, bir de gidememesi var ona geçeyim.
İnsanın özleyebileceği nihai ve en yüksek hedef, sevgidir. O anda, insan şiirinin ve insan düşünce ve inancının vermesi gereken gizin anlamını kavradım: İnsanın sevgiyle ve sevgi içinde kurtuluşu.