Elbet uzlaşır bu iki yakam bir gün tamam da,
O gün ben kalır mı, bu etten bedenden arda?
Neyine lazım olam bu dünyanın?
Olsam da olur burada, eminim ben olmasam da.
Ağaç olsaydık bizler, ayaklanırdık. Kuruyacağımızı bilsekte köklerimizi çıkarıp topraktan, sımsıkı bir orman yaratırdık sen yolunu bulamayıp gitme diye. İntiharlarla lanetlenmiş bir Japonya ormanının ürkütücü sessizliğinde yalvarıyoruz sana, gitme.
Susmuyor lanet gidişinin ayak sesleri
beni yalnız koma
sürdüremiyorum takibi
silüetin kayıp beni yalnız koma
üzüntümle baş başa kaldığım
her gece gel beni yalnız koma
yorgunum yıllar yılı
dinlenemiyorum beni yalnız koma.