Mustafa
@Basayev
Aklına geleni okur, kalbinden geçeni yazarım.
106 okur puanı
Şubat 2017 tarihinde katıldı
Ayaklarımı Kestiler
Ayaklarımı yerden kestiler, yok bu sefer gerçekten kestiler, durmaları için yalvardım ağladım hatta dinlemediler. Onlara hiç birşey yapmamıştım ki, annem yemek için birşeyler aramaya çıkmıştı bende kendi kendime oynuyordum hiç birine karşı koyamadım hem yavruyum daha nasıl karşı çıkıyım ki. Öldüğümde cennete gidermiyim bilmiyorum ama bende bebek olduğum için bir şansım vardır herhalde. Muhtemelen annemin hâlâ haberi yok, yemeği getirdiğinde bulamayınca çok kızıcak biliyorum, ama hoşcakal anne, umarım insanlardan uzak kalabilirsin, umarım insanlara rağmen hayatta kalabilirsin...
Nazım Hikmet
“Bulutlar geçiyor:
haberlerle yüklü, ağır.
Buruşuyor hâlâ gelmeyen mektup avucumda.
Yürek kirpiklerin ucunda uzayıp giden toprak uğurlanır.
Benim bağırasım gelir:
-”Pîrâye, Pîrâye!..” diye...