Zeynep Albayrak
@Basilicasisterna
.....vücudu vasıta yaparak onun aradığı, bir ruhtur.
Hacettepe üniversitesi
17 Ekim
36 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Kitabı beğenmedim.
Çok net bir şekilde.
Yazıldığı çağdaki insanların garip ve toksik duygusallıklarına hitap ediyor olabilir ama kesinlikle akla mantığa uygun hiçbir şey yok kitapta. Hani neden bu kadar aşağılanma, neden bu kadar sınıfsallık , hadi kindarlığı anlarım neden bu kadar uzun sürer onu anlamadım.
Karakterlerin karmaşıklığı apayrı saçma , neyseki burada bir arkadaş karakter listesi vermiş de çözümlemeyi yapabildim artık 70 sayfa sonra :))
İngiliz romantizmini anlatan daha çok kitap okumayı planlıyorum ama umarım yanlış kitaptan başlamışımdır :) yoksa bu hayalim çok kısa sürecek.
Yazarın bu kitabı yazdıktan bir sene sonra veremden ölmesi ve başka kitabının olmaması da çok mantıklı bu eserden sonra :)
Reklam
Biz ne okuduk böyle !Edebiyat
Kitabın atmosferine girmem epey zaman aldı. Aslında bırakmayı düşündüm başlarda ,böyle korkunç bir çağ olabilir mi, hayal bile edilebilir mi?
Ama yazarın bir noktada verdiği o umut, beni mutlu sona giderim beklentilerine itti. Bence Orwell de umutlandı yer yer.
Ama zaten sonunu da biliyordu, hiç varolmayan bir başkaldırı belki de "kardeşlik topluluğu"
Umutların simgesi buydu ama bu topluluğa işaret eden hiçbir somut delil kalmadı elimizde O'brien sağolsun. Yıktı geçti o ufacık umudu. Sadece O'brian a beslediği sempatiye bir türlü anlam veremedim acaba bu adam neyi simgeliyordu?
Acıyla düşünceleri, korkuyla duyguları elegeçirilen bu zavallı insancıklar bana otomatik portakal'ı da anımsattı açıkçası. Halbuki onu okurken daha fenası olamaz diye düşünmüştüm... Beterin beteri çıkıyor okudukça, edebiyatın hayal gücünün sınırlarını yeniden çiziyoruz.
Ben sevdim ama hemen bitsin istediğimi de söylemeden geçemem.
Okuyacaklara fikir rahatlığı dilerim :))
Giriş cümlesinden veda cümlesine kadar sanatını her kelimesinde takdir ettiğim bu onurlu ve değerli kitap...
Çok fazla yorum yapmaktan imtina ediyorum.
Öyle güzel cümleler, öyle derin duygular ki 1789 da yaşadım... Her bir karakter yeterli ve dengeli detaylarla karşımızda...
Bu kıymetli yazara bu kitap için binlerce kez teşekkürler
Yazarının kendine de yer verdiğini gördüğüm en tatlı roman. Başkomser Nevzat'ı hayatının içinde bu denli hissettiğini bilmek okumak çok çok keyifliydi.
Dönemin olaylarını hümanist bakış açısıyla da aktaran yazar, yumuşak akıcı bir üslup kullanmış.
Katili tahmin edebilmiştim ama onlar nasıl keşfedecek diye beklemekten alıkoyamadım kendimi.
Kitabın bana en keyif vern kısmıysa son pasajlardı şüphesiz. Ahmet Ümit'in Nevzat'a bu denli yakın olduğunu hissettiğim o an.
Sürükleyici bir çocuk diliEdebiyat
Genel baktığımda kitap gerçekten çok keyifliydi, bir kız çocuğunun dilinden tüm bu yaşananları verebilmek oldukça titizlik gerektiren bir iş. Akıcılığı bozmadan yumuşak geçişler yapılmış bölümler arasında, aslında ilk sayfadaki kol kırığının nasıl olduğunu anlatıyor bir kitap boyunca ve son sayfalarda işte böyle kırıldı kolu diyor
Burada ince bir mizah sezinliyorum, konuşmayı pek seven minik kızımız tüm detayıyla, en baştan anlatıyor. Anlatıyor ve kitap oluyor.
Bir itirafta dabulunmalıyım , scout' un jean louis olduğunu anlamam hatta scout'un kız çocuğu olduğunu anlamam 50 sayfamı aldı
Önhazırlıksız başlamayacağım bir daha kesinlikle.
Okuması keyifliydi tavsiye edebilirim.
***
(2 puan kırdığım konu, ırkçılıkla mücadele eden ve bunu çok güzel ele alan bir yazarın tam da son sayfalarda Pozitif Yahudi ırkçılığı yapması can sıkıcıydı. Hitler'e karşı (onun antihümanist yaklaşımlarına karşı) Yahudileri savunmasını anlıyor ve katılıyorum. Ama tüm dünyada Yahudilerin en çok zulme uğrayan ,yurtlarından kovulan ırk olduğunu söylüyor. Hele bu yaşadığımız günlerde bunu okumuş olmak neredeyse bana 300. sayfada kitabı bıraktırtacaktı. Burada alttan alta İsrail devletini destekliyor mesajını veriyor yazar. Ve ne yazık ki biliyoruz bugünki İsrail devletinin yaptığı zulümleri.)
Reklam