Esra
@Basucumdaki_kitap
Tarih kitaplarını hep sevmişimdir. Bu kitap da sevdiklerim arasında yerini aldı. II. Dünya Savaşı sırasında Fransa’da yaşayan iki kız kardeşin hayatlarının bir parçası oldum. Viann ailesini ve sevdiklerini korumak için mücadele verirken Isabelle çok daha büyük mücadeleler içindeydi. Başta masum gibi görünen bir çok olayın aslında ne kadar vicdansızca olduğu gerçeği insanı sinir ediyor. Düşününce aileni korumaya çalışıyorsun ama ufacık bir hata bütün aileni zora sokuyor. Çok karışık duygular yaşatan bir kitap bence herkes okumalı.
Reklam
Nazan Bekiroğlu sevdiğim bir yazardı. Okuduğum iki kitabı bende çok güzel etkiler bıraktı ama bu kitap istediğim etkiyi yaratamadı. Bazı yerler sürükleyiciydi ama bazı yerlerde kopukluklar yaşadım. İlk bölümlerde kurulan uzun ve devrik cümleler biraz yordu açıkçası. Uzunca bir süre asıl konuya giriş yapılmadı ve bu da biraz sıktı. Ana konuya yaklaşmaya başlayınca olaylar hızlandı ama sonra yeniden durdu. İnsanı merak ettiriyor ama bu merak fazla uzun sürmüyor. Yine de bir şans verilebilir.
Jane EyreEdebiyat
Herkese Merhaba.
Uzun bir aradan sonra tekrar kitap yorumluyor olmak mutluluk verici. Klasiklere biraz ön yargılı yaklaşsam da ön yargılarımı yıkan bir kitap oldu. Çocukluk anılarıyla başlayıp genç kızlık çağıyla devam eden hikaye beni derinden etkiledi. Bir insan nasıl bu kadar iyi yürekli olabilir. Nasıl bütün zorlukların üstesinden kendi başına gelebilir. Bir ailesi olmadan nasıl ayakta dimdik durabilir. İşte Jane Eyre bizi bunu gösteriyor. Aşktan sarhoş etmeyen ama çok da mesafeli olmayan bir hikaye. Herkesin okuması gereken bir kitap.
Nazan Bekiroğlu kitaplarını seviyorum. Hikayelerin Trabzon’da geçiyor olması beni kahramanlara yakın hissettiriyor. Onların acılarını sevinçlerini bende hissediyorum. Bu romanda Mücellanın sedirinde bir köşede oturmuş da bütün hikayeyi ordan izlemiş gibiyim. Paşazadenin yalısında Yusuf Ziya’nın başında Mücella ile sabahlamış gibiyim. Rengin yatıya kalmaya geldiğinde Renginle yatağımı paylaşmış gibiyim. Çardak altında baharı hissetmiş, sofada cama vuran yağmur damlalarını dinlemiş, sobanın arkasında kara kışı görmüş gibiyim. Okurken dinlendiren bir roman. Sanki anneannem gençliğini anlatır gibi. Tavsiyedir.
Çok farklı duygular hissettiren bir kitap. Günümüzdeki sıkıntıları çok farklı bir dille anlatmış. İnsanların birbirlerine zaman ayırmaması, çocuklarına ilgi göstermemesi gibi toplumsal konuyu çok farklı ele almış. Kitabı okurken yaşadığımız zamanla kıyaslamadan yapamadım. İşlerimize o kadar bağlıyız ki çocukları unutuyoruz. Bizi rahat bırakmaları için istedikleri her şeyi çocuklara veriyoruz ve doyumsuz bir nesil yetiştiriyoruz. Hayattan hiçbir beklentisi olmayan, mutlu olmayan bir nesil. Mutlaka okunmalı.
Reklam