Mahmut
@BayMeursault
Lasciate Ogni Speranza Voi Ch'entrante
*Yıldızlara bakıp kendini gören bir yabancıyım.
994 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sabitlenmiş gönderi
Büyük Macera romanı yazarı Dumas'nın yine büyük maceralarından sonuncusu, tamamlamaya ömrünün yetmediği ve ölümünden 135 yıl sonra Dumas araştırmacısı Claude Schopp tarafından bulunup
Neden öyle dedin şimdi sinyor :DAlıntı
"Evli misin?"
"Hayır ama evlenmeyi umuyorum.”
“Düşündüğümden daha da aptalmışsın"
Tıpkı olağanüstü becerileri olan tüm insanlar gibi, babası da asabi bir adamdı. Ayrıca duygusaldı da. Tıpkı pek çok diğer duygusal insanlar gibi merhametsizdi ve suiistimal edilmişti.
Din insanların afyonudur. O sindirim sorunu olan, ufak bar işletmecisi buna inanıyordu. Evet, müzik de insanların afyonuydu. Şu başı ağrıyan bunu akıl edememişti. Şimdi de ekonomi insanların afyonu haline gelmişti; pek tabii İtalya ve Almanya'da da yurtseverlik insanların afyonuydu. Peki ya seks; o da insanların afyonu muydu? Kimilerinin. En iyi kimselerin. İçki insanların baş afyonuydu, ah, ne harika bir afyondu! Hoş kimileri de radyoyu tercih ediyordu, bir başka afyon, kendisinin de kullandığı ucuz bir afyon. Bunların yanı sıra kumar vardı, eğer gerçekten insanların bir afyonu varsa bu en eskisiydi. İhtiras da bir başkasıydı, herhangi yeni bir yönetim biçimine inançla birlikte insanların afyonu. (...) Ama gerçek olan neydi? İnsanların asıl afyonu neydi? Aslında çok iyi biliyordu. Dilinin ucundaydı, akşamüstleri bir iki dubleden sonra aydınlanan o yerdeydi, biliyordu. Tabii aslında orada değildi. Neydi o? Çok iyi biliyordu. Neydi o? Ah tabii, ekmek insanların afyonuydu. Gün ışığında bu aklına gelecek ve mantıklı bulacak mıydı acaba? Ekmek insanların afyonuydu.
"Neden korkuyordu ki? Ama bu korku ya da hoşnutsuzluk değildi. Bu, o çok iyi bildiği hiçlikti. Bu hiçbir şeydi ve adamın kendisi de hiç kimseydi."