Resul Köstekçi

Resul Köstekçi
Hepimiz bu dünya dediğimiz sert kabuk üzerinde birer misafir değil miyiz? Biraz yaşayacak Çokça sevecek Biraz da sevilecektik Ve sonra usulca çekip gidecektik. Hepsi buydu…
Sen hiç...
Hiç yarım kalmış bir hayalin peşinden yürüdün mü… Hani herkes “bitti” derken, içinde hâlâ kıpır kıpır yaşayan o şeye rağmen vazgeçemediğin bir hayalin? İnsan bazen en çok yarım kalan yerde tamamlanır. yarım kalan hayaller insanın içine saplanmış bir kıymık gibi olur. can yaksa da yaşadığını hatırlatır. Her adımda sızlar. Her gecede adını fısıldar. Ve sen… ne kadar “unuttum” desen de, kalbin inkâr etmeyi bilmez. Umarsızca yürümek… Belki de En büyük çaresizliktir. Şimdi sana soruyorum… Kalbin hâlâ aynı yere dönüp bakıyorsa, gerçekten vazgeçmiş sayılır mısın?
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Çok denedim Ama olmadı Sonu mutlu biten bir roman yoktu. Bir aşk mı Yok Hiç yoktular… Sadece Birazcık var gibiydi Her şey O kadar.
Konuşmadım. Çünkü söyleyeceklerim vardı. Konuşsam kelimelerim yıkardı.
Alıntı
Tutuklu
Senden çıkabilsem Çokça Kendim olmak istiyorum
Sayfa 59·Kitabı okudu
Alıntı
Sürüm 2.0
“Yapay zekâ robotlar hayatımıza girecekmiş,” dedi Kendini bilge sanan biri. Panikledi herkes. “Duygularımızı ele geçirecekler!” Ne hoş. Sanki hâlâ bizdeymiş gibi. Sabah aynı saatte uyanıp Aynı cümleleri kurup Aynı fikirlere kızıp Aynı düşünceleri alkışlarken Özgür olduğumuzu sandık. Sanıyoruz…
Duygu ve Düşünce