Garipti insanlar , sürekli üzerine vazife olmayan şeyler yapıyorlardı.
Sürekli birbirinin işine karışıyorlardı.
Sürekli birbirinin arkasından konuşuyorlardı.
Her konuda fikir yürütüyor, en iyiyi kendilerinin bildiğini sanıyorlar, her zaman kendi söyledikleri yapılsın istiyorlardı.
Herkes ne çok yalan söylüyordu. Sürekli yalan söylüyorlardı. Karılarına , kocalarına, çocuklarına, akrabalarına, komşularına, patronlarina, çalışanlarına...
Yakalandıkları zaman da utanmıyorlar, inkar ediyorlar ya da yeni bir yalan söylüyorlardı.
Yazarın okuduğum ilk kitabıydı. Beklentimi bu kadar yükselten ne oldu bilmiyorum ama oldukça fazla hayal kırıklığına uğradım diyebilirim. Bomboş bir kitap , konu yok, anafikir yok. Pek bir edebî yönünü de bulamadım. Bu kadar yüksek puanı olması da şaşırtıcı.