Sümeyye -
@Bayanbuzdagii
146 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Öncelikle okuyacaklara yanında peçete bulundurmasını tavsiye ediyorum. :)
Beyin felci ile dünyaya gelen Melody'nin öyküsü, bize bambaşka bir pencereden dünyaya bakma imkanı sunuyor.
Yer yer esprileri, yer yer üstün aklı ve olaylara bakışı ile kendini o kadar sevdiriyor ki ailenizden biri gibi oluyor.
Gözyaşlarıma hakim olamadım, hikaye çok gerçek ve sürükleyici.
Betimlemeler beni benden aldı, olayın içindeydim bazen bir tekerlekli sandalye idim, bazen bir yastık.
Bazı cümleler beni fazlasıyla düşündürdü ve üzdü.
Bana yeni bir bakış açısı sunduğu için yazara ve çevirmene ayrıca teşekkür ediyorum. Devam kitabını okumak için sabırsızlanıyorum.
Sümeyye -
Güzel yorumunuz için çok teşekkür ederim.
Özellikle Bedirhan Gökçe'nin "Annelerin en büyük korkusu çocuklarının ölmesiymiş. Engelli annelerininki ise çocuklarından önce ölmek." kısmına gerçekten katılıyorum ve bunun için çok üzülüyorum. "Dezavantajlı insanlar"a fikrinize yönelik uygulamalarda bulunulsa harika olurdu fakat biz görme engelli insanlar için hissedilebilir zemin yapıp, o zeminin ortasına elektrik direği dikebiliyoruz. Anlamak ve empati yapmak için bazı şeyleri yaşamak gerekmiyor. Düşünmek yetiyor, ne yazık ki bu hususta da çok eksiğiz.
(Tabirinizi çalarak belirtmek isterim ki) Tüm dezavantajlı insanlar için umuyorum ki bundan sonra her şey çok güzel olur.
Reklam
Başımızda zaten bir sürü dert var, bir de aşk meşk işleriyle uğraşmayalım!
Sümeyye -
Bu kadar mantıklı bir sözü ancak Dostoyevski söyleyebilirdi zaten.
Yokken daha güzel değil mi her şey? Uzaktan bakınca daha sevilesi değil mi? Şehir de, doğa da. Galiba insan aklı dayak istiyor. Başka bir şey değil. Şöyle temiz bir dayak.
Sümeyye -
Muazzam yaklaşım.
Şöyle temiz bir dayak yesem rahatlarım aslında..