Gerçekten bize ait olan er veya geç bizim olur. Bu yüzden senindi benimdi cinsinden bütün hasisçe kaygılar değersizdir. Yapmamız gereken yolumuza devam etmektir, bize ait olan birlikte gelir, bizimle beraber yürümeyeninse, bizi durdurmasına izin vermemeliyiz.
“Kötücül bir insan, ‘sadece kendi çıkarlarını düşünen’ bir egoist değildir. Gerçek bir egoist başkalarını bedbaht etmeye vakit bulamayacak kadar kendi iyiliğiyle meşguldür. Kötü insanın temel kötülüğü tam da kendinden çok başkalarıyla meşgul olmasıdır.”
Raif Efendi bu çağda yaşasaydı sanırım ona söylenecek tek cümle: Ne çektin be Raif abi hade sağlığına içelim olurdu. Birine beddua edecekseniz sonun Raif Efendi gibi olsun deyin gerisine karışmayın.
Çokça sıkıntılı bir ruh halindeyken tesadüfen internette karşılaştığım bir kitap. Ama okuduktan sonra tesadüf olmadığını ve bana iyi gelecek her cümleyi içinde barındırdığını hissettiğim tek kitap. İlaç niyetine ....
İnsanların, amaçların, yöneticilerin ve güçlülerin aslında belki yüzyıllardır hiç değişmediğini gösteren, insana toplumu, hayatı ve bütün kavramları sorgulatan çarpıcı bir kitap.
Ben şahsen çarpıldım:)