Remedios

Amaranta'nın Pietro Crespi'ye çektirdiği eziyet,herkesin sandığı gibi öç alma duygusundan değil Albay Gerineldo Mârquez'in ömrünü zehir eden inatçılığı yine herkesin sandığı gibi kötü yürekliliğinden değil de sınırsız bir sevgiyle aşılmaz bir korku arasındaki ölümcül çatışmanın sonucuydu ve Amaranta'nın kendi yüreğinden korkması ,sonunda öteki duygulara ağır basmıştı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
kent sabahıdır, bilmemek olmaz,çıkardı kendisiyle bir uğultuyu çıkarırdı sokaklara yıkanmış o ağız kokularından,çoğalmalardan sen bir susun, bağırmak benim işim ağırım, isyanlara doğruyum, yataklardanım üstüme sinmişliğin var işe yaramaz şeylerin güzelleştirdiği dünyada sen bakma ey, mutlaka seslenmeliyim aşka hiç benzemeyen o yalnızlıktan üstüme sinmişliğin var bir eve girmek, orada yatmak, büyütmek bir bakışmayı dağınık dağınık dağınık eviçlerinde toplandıkça dağılan eviçlerinde ben bir içkiydim herkesi geçerdim toplandıkça dağılan eviçlerinde direne direne gelen en diri ortaçağdan üstüme sinmişliğin var her sabah bir intihardır çıkışlarım, dünyada üstüme sinmişliğin var sürekli denizler, sürekli olmalar, sanki öyle birşey en güzel kalan yastıkta bozulmuş saçlardan bir şeyi bırakmak, bir şeyi almaya gelmek sonra sonra yasak balkonları göz ucuyla ölçmek çini kaseler akşamı ve bardaklar akşamı dünya kapıyor gözlerini bir gece çağır, ben burdayım ben burdayım... Turgut Uyar
Şiir
Şimdi biz neyiz biliyor musun?       Akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz.       Birbirine uzanamayan       Boşlukta iki yalnız yıldız gibi       Acı çekiyor ve kendimize gömülüyoruz       Bir zaman sonra batık bir aşktan geriye kalan iki enkaz olacağız yalnızca       Kendi denizlerimizde sessiz sedasız boğulacağız       Ne kalacak bizden?       bir mektup, bir kart, birkaç satır ve benim şu kırık dökük şiirim       Sessizce alacak yerini nesnelerin dünyasında       Ne kalacak geriye savrulmuş günlerimizden        Bizden diyorum, ikimizden       Ne kalacak?  Murathan Mungan
Şiir
Bir aşkı yaşatan ayrıntıları nereye saklayacağınızı bilemezsiniz çıplak bir yara gibi sızlar paylaştığınız anlar, eşyalar       gözünüzün önünde durur birlikte yarattığınız alışkanlıklar       korkarsınız sözcüklerden, sessizlikten de; bakamazsınız aynalara, çağrışımlarla ödeşemezsiniz Murathan Mungan
Şiir
Jean-Jacques Rousseau Özsaygıyı doğuran akıl,güçlendiren ise muhakemedir;insanı,kendisini sıkan,üzen her şeyden ayırıp uzaklaştıran da odur.İnsanı çevresinden ayırıp yalnız bırakan felsefedir;acı çeken bir insan karşısında ona gizlice"istersen geber,ben güvenlik içindeyim"dedirten felsefedir.Filozofun sakin uykusunu tedirgin eden,onu yatağından çekip çıkaran ,artık toplumun tümünün başındaki tehlikelerden başka bir şey değildir.